Ana içeriğe atla

Kayıtlar

Kasım, 2016 tarihine ait yayınlar gösteriliyor

Kırmızı Göz

Sigarayı bıraktım, uzanabileceğim en yakın köşeye.  Kafamı yastığa koydum, daldim hayaller denizinin en derinlerine. Dilediğim ya da korktuğum her şey ama her şey. Karşımda bana bakıyor bana dokunuyordu
Sonra bir sigara yaktım ateşi ile yaktım onları.  Dumanında boğdum yok ettim öldürdüm.  Sonra kafamı tekrar yastığa koydum.  Yeniler gelmişti uzak diyarlardan onlarıda kovdum. 
Bir rüya gördüm en sonunda en çok görmek istediğimi.  Sonra tekrar bir sigara yaktım.   Günün doğuşuyla ben sigarayı bitirdim. Hayaller denizi yok olmuş gerçek cehennem de yüzmeye başladım. 
Ertesi gün yine aynıydı hiç bir fark yoktu.  Bir ertesi gün daha ve ben gözleri kızarmış bir üniversite öğrencisi.  Hayaller yok olmaya başlamışti zaten ufak ufak.   Şimdi gün ışığı uyandırır bazen ya da ay ışığı.

Acılar Hep Acı Olarak Kalır, Unutulmayacak Olanların Unutulamayacağı Gibi

Yazıya başlamadan önce size şunu temin edebilirim ki hayat hep insanın kendi içsel düşmanıdır. Düşünün önünüze serilen ilk engelde kimi sucladik.

Hayat diyoruz ya hani peki hayat ne demek? Bir nesne, varlık, canlı, cansız. Nedir bu? Neden bazen "böyle hayatın içine ..." gibi laflar ederiz. Kimsin lan sen? Birde yaşamak var. Yaşayabilmek. Neyse ben yapmayacağım daha fazla bu eziyeti kendime. Size bir tavsiye; kimseyi üzmeyin.




Bir şarkı dolanır dilime sabahtan akşama denk gelen saatlerde.  Uyku halim olsada gökyüzüne ulaşırım söylediğimde.   Hayattan tamamen kopmuşcasina.   Unuturum geçen günleri karanlığın ortasında.  Bir şarkı söylerim kendime kendimden bıkarcasına



Görmeden tanıdım bazı abileri. Öldü dediler inanmadım ki. Sonra boşluk oldu içimde bir yerlerde. Bir eksiklik vardı sanki.  Resimdeki gözyaşları gibi aktı gozlerimden yaşlar.  Bir resim tablosu gösterdi bize. Sanki geleceği gördü. Tepede ki beyaz sarayın hainligini gördü. Ruhun şad olsun barış abi. Uzun zaman oldu ama h…

Korkularımla Yüzleştim, Kaçmadan

Korkuyordum gerçeklerden, evet kaçıyordum. Ama bir taraftan da gerçeğin ortasındaydım.  Nereye gidebilirdim ki diye sordum kendime Korkarak da olsa gerçek ile yüzleştim.
Ağlamak çare değil ki sen oturuyorsun öyle. Kalk "lan" hadi güneş ol aydınlık getir tüm şehre. Hayır yetmez diyorum dünya ağlıyor bak. Öyleyse bir el uzat ve bir el iste.
Korkularımı aslında hep şiirlerimde sakladım. Şiir defterimi sonra ikiye bölüp sobaya attım. Korkularımdan arındığımı sandım ama yanıldım Hayatın enseme attığı şamarıyla uyandım.
Asıl olan sevgiydi sadece sevmekti Kaybedilen her şeye insan dünyaya sarılmaktı Dertlerin içinde korkularla yüzleşmekti. Kaçışları erteleyip geleceği aydınlatmaktı.

Bisikletime Ne Oldu?

İki tekerlek bir tutkudur, özgürlüktür, uçmaktır yer yüzünde. Hiç bir şey yerini tutamaz bu deneyimin. İster motorlu ister motorsuz hiç bıkmaz insan. Ben de bir iki tekerlek tutkunuyum. Bisikleti daha çok severim diğerine göre çünkü daha masumdur. Ya da ben öyle zannederdim.

Bu Kan Var Oldukça Hep Akacak

Sinirlerim alt üst oldu son zamanlar. Akıllıyım diye geçinen şaklabanlar. Nedense hep onlar kandırılırlar. Oysa bile bile yapılan haksızlıklar.

Bulutların Üstündeki Karanlık - 1. Bölüm - Sabaha Karşı Israrla Çalan Telefon

Bulutların Üstündeki Karanlık - Ön söz - Başlangıç


Ali çocukluğunu yaşadığı evin bahçesinde oturmuş huzuru içinde hissediyor. Çamların altındaki küçük bir çardakta çayını içip kuşların birbiri ile tartışmalarını  dinliyor. Havayı içine çekiyor sonra bir yudum çay. Ali huzurun içinde mutluluğuna mutluluk katarken hava kararıyor aniden. Gök gürültüsü ile yerinden fırlıyor. O sırada kulağına bir melodi takılıyor. Telefon diye geçiriyor içinden ve şiddetli bir gürültü ile gözlerini gerçek dünyaya çeviriyor.

Zifiri Bir Gecede

Zifiri gecemin yıldızları aydınlatıyor gecemi. Bir çınar ağacının altına eski bir kilim. Sis var inat eder gibi o gece. Muhabbet değiştiriyor haylaz.

Kısmen Doğru Cümleler

Zamanında çok gülerdik. Şimdi, ölüler bile ağlıyor. Kısmen doğru cümlelerde; Kara haber tez yayılıyor.

Mahkum Olduk Yanmaya

Olağan üstü hallerden sonra ne yapacağımızı bilemedik. Yağmurlu bir akşamda üşürsün orada kal.