Ana içeriğe atla

Aşk Farkettirmeden Yakar.




Göz gözü görmüyor içimde
Pus, sis, karanlık...
Bir damla güneşe
Minik bir sevgiye hasret...
Pervanenin ateşe aşkı gibiydin.
Yanıp yok olacağımı bile bile vardım yanına.
Sandım ki sen de benimle birlikte yanar birlikte kül olursun.
Çok geçti tek başıma olduğumu anladığımda
ve artık sadece pus, sis ve karanlık...


Ben zaten ateştim.
Yanacağını bile bile çektim seni kendime.
İnsan en çok sevdiğine zarar verirmiş derlerdi inanmazdım.
Senle birlikte yanarım birlikte kül olurum sandım.
Bilemedim mayamda sadece yakmak olduğunu,
Bilemedim seni kendi ellerimle karanlığa boğduğumu...

S.S




Yorumlar

  1. Yine güzel şiirlerini döktürüyorsun Uğur Kardeşim :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Cok tesekkur ederim ama eser cok sevdigim birinin eseri.. :) daha once de tukenisi yazmisti.

      Sil
  2. Güzelmiş yahu.Tam benim sevdiğim cinsten.Sen yazdın sandım, neler yazacaksın daha sen Uğur, yazdıkça yazasın gelecek, bana inan.Güzel bir hafta dilerim sana oğlum.Ablan :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. bunu yazmadan ve yazdıktan sonraki yaşadıklarımız anlatılmaz yaşanır cinsten. düşünün karşılıklı konuşur gibi şiir yazmak. :)

      Sil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

İnsani Düşünceler

Açgözlü  insanların zirve yaptığı bir dönemden yazıyorum bu satırları.  Biraz inat ediyor ve sabrediyorum ama kırılmıyor da değilim.  Suçlar ise tavan yapmış dünyanın her köşesinde.  Köşe kapmaca oynuyorlar desem, yaptıkları o kadar masum değil. En son düşüncelerimin arasında gelir yalnız olmak. İntihar ile sınanan bedenler arasında yerimi alırım. O zaman, ölümle noktalarım yalnızlığı. Ama vazgeçecek değilim ya en sevdiklerimden. Zaten en sonunda gerçekleşmeyecek mi bu gerçek? Belki o zaman elim kolum bağlı yükselirim.

Vahşi Yaşam Belgeseli

Dünya sakin bir hayatını sürdürüyor her zamanki gibi. Göğe uzanan ağaçların arasından gelen kuş sesleri tamamlıyor sakinliği. Az ileride karnını doyurmak için aslan avını kovalıyor. Bir taraftan ciğerlerine temiz hava giriyor. Sistem çok güzel bir şekilde oturmuş.

İnsan Nasıl Bir Varlık?

Aynı Sen?

Klasik düşünceler sapağındayım. Aklımda, hep aynı sen. Gökyüzüne uzanan yalnızlar durağındayım. Yıldızlar ise çok parlak, aynı sen.
Elimde eski bir gitar. Vururum tellerine ve bir güzel dinlerim. O ses varya beni benden alan. Aynı sen.
Otobüsler gelir gider. Kimisi ise durmadan gider. Kimiside durur ben binmem. Seni beklerim öylece. Çünkü karşımda gördüğüm aynı sen.
Şiirler yazarım durmadan, yorulmadan. Sonra yırtar atarım. Sahipsiz taşları toplarım yoldan. Sahiplenirim onlara, koyarım baş ucuma.
Neyse ben uyuyorum artık. Evet, biraz erken biliyorum. Kıvrılıyorum şöyle bir köşeye. Rüyamda gördüğüm ise aynı sen...