Ana içeriğe atla

Bu Kan Var Oldukça Hep Akacak



Sinirlerim alt üst oldu son zamanlar.
Akıllıyım diye geçinen şaklabanlar.
Nedense hep onlar kandırılırlar.
Oysa bile bile yapılan haksızlıklar.

İnsanlar görmez, kimisi onlara tapar.
Oysa meydanlarda hep onlar susar.
Konuşulanlar, konuşanları dışlar.
Bunun adını demokrasi koyarlar.

Ölüyor lan ihanetten insanlar.
İşine geldiği gibi konuşanlar
Birde açlıktan ölen insanlar.
Görmemezlikten gelen liderler.







Yorumlar

  1. Aynı durumlardan benim de sinirlerim alt üst son zamanlarda. Maalesef :(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sanırım herkes aynı durumda. İzliyoruz ve üzülüyoruz sadece. Durum vahim. Daha kötüye gitmez inşallah.

      Sil
  2. Kötünün iyisi ne yazık ki. Daha kötü şeyler olacak gibi :/ Allah sonumuzu hayır etsin. Kaleminize sağlık.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Daha kötü şeyler olmasa keşke. Ama gidişat onu gösteriyor. Dua etmekten başka bir şans da vermiyorlar. Anlatamıyorsunuz hiç kimseye hiç bir şeyi. Amin diyebiliyorum sadece.

      Sil
  3. Üzülmekten başka bir şey gelmiyor elimizden üzüldüklerimizi dönüştürebilmek için şimdilerde.
    Kudret Kurtcebe'yi sayende ilk kez dinledim.Tam bir Bulutsuzluk Özlemi tadı.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kudret Kurtcebe`yi o yüzden paylaştım. Bir müzisyen düşün şarkılarıyla dünyayı değiştirmek isteyen ama değersiz bir varlık gibi davranılan. Çok iyi bir gitarist ama şimdi kendi kabuğunda. Görünmeyenleri gördüğü için ve elinden bir şey gelmediği için. Şarkıları nasılda günümüzü anlatıyor.

      Sil
  4. Sorma oğlum. Bir mucize ancak o hasta beyinleri yıkayacak. Bu yaşa geldim, hiç böyle umutsuzluğa kapılmamıştım. Şarkılar beni çok etkiliyor. Dinleyemedim. Uğur senden bir ricam var, bloğun güzel olmuş, eskisini de seviyordum ben. Ama maille takip butonu eklesene. Yazılarını kaçırmak istemiyorum. Çok sevinirim inan. İyi geceler oğlum. Sevgilerimle :)

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Aşk Farkettirmeden Yakar.

İnsani Düşünceler

Açgözlü  insanların zirve yaptığı bir dönemden yazıyorum bu satırları.  Biraz inat ediyor ve sabrediyorum ama kırılmıyor da değilim.  Suçlar ise tavan yapmış dünyanın her köşesinde.  Köşe kapmaca oynuyorlar desem, yaptıkları o kadar masum değil. En son düşüncelerimin arasında gelir yalnız olmak. İntihar ile sınanan bedenler arasında yerimi alırım. O zaman, ölümle noktalarım yalnızlığı. Ama vazgeçecek değilim ya en sevdiklerimden. Zaten en sonunda gerçekleşmeyecek mi bu gerçek? Belki o zaman elim kolum bağlı yükselirim.

Vahşi Yaşam Belgeseli

Dünya sakin bir hayatını sürdürüyor her zamanki gibi. Göğe uzanan ağaçların arasından gelen kuş sesleri tamamlıyor sakinliği. Az ileride karnını doyurmak için aslan avını kovalıyor. Bir taraftan ciğerlerine temiz hava giriyor. Sistem çok güzel bir şekilde oturmuş.

İnsan Nasıl Bir Varlık?

Aynı Sen?

Klasik düşünceler sapağındayım. Aklımda, hep aynı sen. Gökyüzüne uzanan yalnızlar durağındayım. Yıldızlar ise çok parlak, aynı sen.
Elimde eski bir gitar. Vururum tellerine ve bir güzel dinlerim. O ses varya beni benden alan. Aynı sen.
Otobüsler gelir gider. Kimisi ise durmadan gider. Kimiside durur ben binmem. Seni beklerim öylece. Çünkü karşımda gördüğüm aynı sen.
Şiirler yazarım durmadan, yorulmadan. Sonra yırtar atarım. Sahipsiz taşları toplarım yoldan. Sahiplenirim onlara, koyarım baş ucuma.
Neyse ben uyuyorum artık. Evet, biraz erken biliyorum. Kıvrılıyorum şöyle bir köşeye. Rüyamda gördüğüm ise aynı sen...