Ana içeriğe atla

Benim Hayatım





"Aşk insanlığa verilen en ağır cezadır. Bak bende, bende senin gibi aşk acısı çekiyorum. Bende birinden hoşlanıyorum." dedi ve sustu. Bende sustum, karanlığa gömüldüm. Sonra gecem sabah, sabahım ise gecem oldu. Günler haftalar yıllar geçti. Unutmamaya yemin etmiş gibiydim ben sadece ama hep sustum. Hayalini yaşadım, hayaliyle oldum. hayaliyle öldüm. Oysa hep bir umudum olmuştu. Bekledim o yüzden yıllarca. Taki umutlarım bir bir bitene ben bitene denk.




Yıllar yıllar öncesinden başlayan bir masaldı. Sadece masal. Başı belli sonu belli olmayan bir masal. Sonu gelmemiş aklı karışmış bir masal. İlk başlarda çocuk kızı bir anlık dahi olsa görmek için her şeyi yapar. Sesini duymak için herkesi sustururdu. O konuştuğunda depremler olur, baktığında ise yangınlar çıkardı. Masal ya bu kız bunu hiç bilmezdi. Taki o ana kadar. O an tüm umutların yıkıldığı an. Yaşamın bittiği bitkisel hayata geçiş anı. Masal bu ya biri üzgün biri mutlu. Olsun... Belki geç kalınmışlıkla verilen bir ceza. Olsun... Ve tren ne zaman gitti hiç bilmiyorum...




Neyse. Şimdi kırık dökük bir hayalin içinden dünyayı izliyorum. Dünyadan ise kendimi çoktan kazımışım geri gitmeye çalışıyorum. Yaralarım iyileşir gibi ama iyileşecek gibi de değil. Sorun değil beni ben yapanda onlar bunu biliyorum. Acı çekmiyorum artık. Kanamıyorum mesela. Ağlamıyorum artık her gece. Geceleri artık uyuyabiliyorum mesela. Ama yüreğimde hala tek kişiyim ben hala. Sığınmışım oradaki yalnızlık meydanına. Tek başıma devlet yönetir olmuşum. İşte bakın yalnızlık meydanının kapılarını burada açtım. Dostlar ziyaretime geliyor arada. Bazen doluyor taşıyor ama geceleri hala tek kalıyorum...


KEYİFLİ GÜNLER GÖRMENİZ DİLEĞİ İLE...

Yorumlar

  1. Yanıtlar
    1. Aslında şarkılar bizi yalnız bırakmıyor. Onlar olmasa herhalde yapayalnız bir nesil olacak.. :)

      Sil
  2. Uğur, dağladın içimi yine. Aşk, insana verilen bir nimetti aslında. Ama medeniyet onu felç etti. Yine de mücadeleci olup yaşamak gerek. Diğer türlü mutsuz hissederiz hep. İnşallah dengin ve senin gibi derin düşünen biri olmasa da teğetinden geçecek biri olur hayatında. Umut her şeyin ilacı. Sevgiyle oğlum. Güzel bir yazıydı.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ben demedin abla o dedi. :) Mutsuzluğun kapısnı kapattım ben, arada bir aralansada rüzgardan etkilemiyor. Anlık gelip geçiyir. Dileklerin içinse teşekkür ederim.

      Sil
    2. Bunu başarabilmekte çok güzel bence Uğur. Yani kapıyı kapatman ve rüzgardan etkilenmemen. Mutluluğun hep daim olsun ve rüzgarlar seni etkilemesin inşallah. Önünde uzun yıllar var, bu uzun yıllar içinde yeni masallar yazman dileğimle

      Sil
    3. 6 sene öncs bir ateş yandı koru gitsede sıcaklığını aynen korumaya devam ediyir. Due bakalım ilerleyen zamanlarda ne olacak. Ama hayat akmaya devam edecek o kesin. Güzel dileklerin için ayrıca teşekkür ediyorum.

      Sil
  3. Duygu dolu bir paylaşım olmuş. Kaleminize, yüreğinize sağlık...

    YanıtlaSil
  4. Etkileyici bir paylaşım olmuş Uğur.Kalemine, yüreğine sağlık.

    YanıtlaSil
  5. Aşkla ilgili çok bir şey diyemem de sevgi daha makbul bana göre Aşk kadını değilim ben :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Aşkı da o dedi aslında. Benim tabirimle yüreğinde yanarak büyüyen bur sevda ateşiydi.. :)

      Sil
  6. Merhaba, Blog Atlası'nda blog sayfanızdan kısaca bahsettim. Bilgi vermek istedim. Bu adresten ulaşabilirsiniz: http://blog-atlasi.blogspot.com.tr/2016/09/yalnizlik-meydani.html

    Kolay gelsin.

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Aşk Farkettirmeden Yakar.

İnsani Düşünceler

Açgözlü  insanların zirve yaptığı bir dönemden yazıyorum bu satırları.  Biraz inat ediyor ve sabrediyorum ama kırılmıyor da değilim.  Suçlar ise tavan yapmış dünyanın her köşesinde.  Köşe kapmaca oynuyorlar desem, yaptıkları o kadar masum değil. En son düşüncelerimin arasında gelir yalnız olmak. İntihar ile sınanan bedenler arasında yerimi alırım. O zaman, ölümle noktalarım yalnızlığı. Ama vazgeçecek değilim ya en sevdiklerimden. Zaten en sonunda gerçekleşmeyecek mi bu gerçek? Belki o zaman elim kolum bağlı yükselirim.

Vahşi Yaşam Belgeseli

Dünya sakin bir hayatını sürdürüyor her zamanki gibi. Göğe uzanan ağaçların arasından gelen kuş sesleri tamamlıyor sakinliği. Az ileride karnını doyurmak için aslan avını kovalıyor. Bir taraftan ciğerlerine temiz hava giriyor. Sistem çok güzel bir şekilde oturmuş.

İnsan Nasıl Bir Varlık?

Aynı Sen?

Klasik düşünceler sapağındayım. Aklımda, hep aynı sen. Gökyüzüne uzanan yalnızlar durağındayım. Yıldızlar ise çok parlak, aynı sen.
Elimde eski bir gitar. Vururum tellerine ve bir güzel dinlerim. O ses varya beni benden alan. Aynı sen.
Otobüsler gelir gider. Kimisi ise durmadan gider. Kimiside durur ben binmem. Seni beklerim öylece. Çünkü karşımda gördüğüm aynı sen.
Şiirler yazarım durmadan, yorulmadan. Sonra yırtar atarım. Sahipsiz taşları toplarım yoldan. Sahiplenirim onlara, koyarım baş ucuma.
Neyse ben uyuyorum artık. Evet, biraz erken biliyorum. Kıvrılıyorum şöyle bir köşeye. Rüyamda gördüğüm ise aynı sen...