Ana içeriğe atla

Mahkum Olduk Yanmaya



Olağan üstü hallerden sonra ne yapacağımızı bilemedik.
Yağmurlu bir akşamda üşürsün orada kal.

Yanan sigaranın ortasında zehirden duman.
Hep devam etti dünya durmadan dönmeye.
İnsanlar gibi, bizler gibi
Sonunda yanmaya mahkum olacağını bile bile.
Sonunda durmaya mahkum olacağını bile bile.

Yorumlar

  1. Yanmadan pişilmez.Kıvamında yanabilmek dileğiyle :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Amin. Kömüre dönmeye gerek yok. :)

      Sil
  2. Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim efendim saygılar.

      Sil
  3. Hamdık piştik elhamdürillah demek en güzeli ne yapalım alev almadan kıvam bulunmuyor demek:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Öyle sanırım... Teşekkür ederim. :)

      Sil
  4. Anlamlı satırlar bunlar, güzel satırlar.Kaleminize sağlık...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Anlamlı görmeniz beni mutlu etti teşekkür ederim.

      Sil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Aşk Farkettirmeden Yakar.

İnsani Düşünceler

Açgözlü  insanların zirve yaptığı bir dönemden yazıyorum bu satırları.  Biraz inat ediyor ve sabrediyorum ama kırılmıyor da değilim.  Suçlar ise tavan yapmış dünyanın her köşesinde.  Köşe kapmaca oynuyorlar desem, yaptıkları o kadar masum değil. En son düşüncelerimin arasında gelir yalnız olmak. İntihar ile sınanan bedenler arasında yerimi alırım. O zaman, ölümle noktalarım yalnızlığı. Ama vazgeçecek değilim ya en sevdiklerimden. Zaten en sonunda gerçekleşmeyecek mi bu gerçek? Belki o zaman elim kolum bağlı yükselirim.

Vahşi Yaşam Belgeseli

Dünya sakin bir hayatını sürdürüyor her zamanki gibi. Göğe uzanan ağaçların arasından gelen kuş sesleri tamamlıyor sakinliği. Az ileride karnını doyurmak için aslan avını kovalıyor. Bir taraftan ciğerlerine temiz hava giriyor. Sistem çok güzel bir şekilde oturmuş.

İnsan Nasıl Bir Varlık?

Aynı Sen?

Klasik düşünceler sapağındayım. Aklımda, hep aynı sen. Gökyüzüne uzanan yalnızlar durağındayım. Yıldızlar ise çok parlak, aynı sen.
Elimde eski bir gitar. Vururum tellerine ve bir güzel dinlerim. O ses varya beni benden alan. Aynı sen.
Otobüsler gelir gider. Kimisi ise durmadan gider. Kimiside durur ben binmem. Seni beklerim öylece. Çünkü karşımda gördüğüm aynı sen.
Şiirler yazarım durmadan, yorulmadan. Sonra yırtar atarım. Sahipsiz taşları toplarım yoldan. Sahiplenirim onlara, koyarım baş ucuma.
Neyse ben uyuyorum artık. Evet, biraz erken biliyorum. Kıvrılıyorum şöyle bir köşeye. Rüyamda gördüğüm ise aynı sen...