Ana içeriğe atla

Kısmen Doğru Cümleler



Zamanında çok gülerdik.
Şimdi, ölüler bile ağlıyor.
Kısmen doğru cümlelerde;
Kara haber tez yayılıyor.


Ters ve düz olan hayallerim,
Zamanın ötekileştirilmiş hali.
Tablolarda resimlerim kanlı
Örtülü bir kutu içerisi zifiri.
Aydınlık yok, gelecek ise geçmişte kaldı.

Olsun, gerçek yada gerçek sandığımız herhangi bir şey
Aptal kutusunda, aptallığa dair hiç bir şey
Sandığın o toprakların altında bir yaşam döngüsü.
Sıra kimde ya bende ya onda.

Yorumlar

  1. Dört satır, her bir satırından bir sayfa yazılır. Anları kaçırma Uğur, çok güzeldi.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Anı kovalıyorum abla bazen yakalıyorum bazen de kaçıp gidiyor işte. Teşekkür ederim beğenmene sevindim. Ama hangi dört satır? Merak ettim. :)

      Sil
    2. İkinci dört satır. Ama hepsi güzel aslında :) e-mail aboneliğin var mı? Kaçırmayayım yazılarını.

      Sil
    3. E-Mail abone sistemi yok. Zaman bulamadım hiç araştırmaya ve kurmaya. Bu hafta sonu elimden geldiğince hızlı olup sabitlemeye çalışacağım.

      Sil
  2. TAMAM HEPSİNİ ÇOK BEĞENDİM AMA ''Aydınlık yok, gelecek ise geçmişte kaldı'' BURDAN SONRASINDA YOKUM YAAA. KALEMİNE SAĞLIK :) :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ederim. :) Şair ne demek istemiş acaba diye soruyorum bazen kendime.. :)

      Sil
  3. Kalemine sağlık.Mutluluk üzerine de şiir bekliyorum senden :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bu aylar hep hüzün ayı. Hani dışarıda yağmur yağarken pencereden bakarsın hava gündüz olmasına rağmen karanlık olur. Bir kasvet çöker sokaklara. Ya da kar yağar elinde bir fincan kahve ile yağışı izlersin de her düşen kar tanesini takip edersin. İşte bunlar beni hep geçmişe götürüyor. Geçmiş ise beni hep hüzünlendirir. Hüzünlüyken de mutluluk yazamam. :) Bu yaz eminim ki kalemimden çıkacak olan satırlar herkesin yüzünü güldürecek. Öyle hissediyorum. Teşekkür ederim. :))

      Sil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Aşk Farkettirmeden Yakar.

İnsani Düşünceler

Açgözlü  insanların zirve yaptığı bir dönemden yazıyorum bu satırları.  Biraz inat ediyor ve sabrediyorum ama kırılmıyor da değilim.  Suçlar ise tavan yapmış dünyanın her köşesinde.  Köşe kapmaca oynuyorlar desem, yaptıkları o kadar masum değil. En son düşüncelerimin arasında gelir yalnız olmak. İntihar ile sınanan bedenler arasında yerimi alırım. O zaman, ölümle noktalarım yalnızlığı. Ama vazgeçecek değilim ya en sevdiklerimden. Zaten en sonunda gerçekleşmeyecek mi bu gerçek? Belki o zaman elim kolum bağlı yükselirim.

Vahşi Yaşam Belgeseli

Dünya sakin bir hayatını sürdürüyor her zamanki gibi. Göğe uzanan ağaçların arasından gelen kuş sesleri tamamlıyor sakinliği. Az ileride karnını doyurmak için aslan avını kovalıyor. Bir taraftan ciğerlerine temiz hava giriyor. Sistem çok güzel bir şekilde oturmuş.

İnsan Nasıl Bir Varlık?

Aynı Sen?

Klasik düşünceler sapağındayım. Aklımda, hep aynı sen. Gökyüzüne uzanan yalnızlar durağındayım. Yıldızlar ise çok parlak, aynı sen.
Elimde eski bir gitar. Vururum tellerine ve bir güzel dinlerim. O ses varya beni benden alan. Aynı sen.
Otobüsler gelir gider. Kimisi ise durmadan gider. Kimiside durur ben binmem. Seni beklerim öylece. Çünkü karşımda gördüğüm aynı sen.
Şiirler yazarım durmadan, yorulmadan. Sonra yırtar atarım. Sahipsiz taşları toplarım yoldan. Sahiplenirim onlara, koyarım baş ucuma.
Neyse ben uyuyorum artık. Evet, biraz erken biliyorum. Kıvrılıyorum şöyle bir köşeye. Rüyamda gördüğüm ise aynı sen...