Ana içeriğe atla

Kayıtlar

Ekim, 2017 tarihine ait yayınlar gösteriliyor

Ufak Detaylar, Büyük Sorunlar

Sen son sözünü çoktan vermiştin. Senin aldığın bir karardı şu an yaşadıklarımız. Sen gitmek istedin ve gittin sebebini söylemeden. Bana kendimi sorgulattın. Sen gittin beni terk edip gittin hiç bir şey olmamış gibi. Sonra hiç bir şey olmamış gibi hayatına devam ettin. Peki hiç bir şey olmamış gibi nasıl eskisi gibi olmasını bekliyorsun benden. Ben senin sıkıldığında kenara atıp canın istediğinde oynayacağın bir oyuncak değilim ve bunu artık anla. Ben çocuk değilim her söze inanmam, kanmam. Ben Uğurum arkadaş.

Seni burada çok andığımı fark ettim ve bir daha olmaz. Çünkü birazdan uyuyacagim ve yepyeni bir hayata başlayacağım. Yepyeni bir uğur olarak uyananacagim yarın. Hayat acımasızsa ben daha acımasız olacağım. En kotu ben olacağım bu yeryüzünde. İyi olmak kendini avutmaktan öteye gidemiyor sonuçta. Ben kendimi yaşayacağım kendim beni.


Ne kadar da çok saçmaladığımın farkındayım. Okuyanlardan da özür diliyorum. Yorum yazanlardan. Herkesten özür diliyorum. Beni haffedin.

Neden ki? Her Şey Böyle Olmak Zorunda mı?

Susmalarımın elbet bir sebebi vardı be sevgili. Senden az bir şey de olsa beni anlamanı istedim. Sende beni çok güzel anlayıp beni terk edip gittin. Ben senden önce zaten yalnız bir insandım. Hayatıma girdiğin andan beri düşündüğüm tek şey sendin ama dilim tutuluyordu işte. Diyemedim bazı şeyleri sana. Kelimeler gözyaşı olarak dökülüyordu gözlerimden niye hissetmedin, neden hissetmedin?  Ben çok kötü bir insan mıyım?  Neyim ben kimim ben unuttum. Her gece de unutuyorum, ben kimim? Adım ne?  
Zor söylenecek şeyleri sende ne kadar da kolay bir şekilde söyledin. Tebrik etmek geliyor içimden ama ne arayasım var seni ne de mesaj atasım. Eskiden sen olamadan önce daha iyiydim ben. Kendimle daha mutluydum. Daha yeni alışmıştım yalnızlığıma. Şiir bile yazamıyordum artık. Unutmuştum her şeyi geçmişi geleceği kendimi. Şimdi her akşam kendimi kaybediyorum her gece. Unutmaya çalışıyorum. Suratını sesini. Çünkü her yatağa yattığımda sesin kulağımdan yüzün ise gözümün önünden gitmiyor. Sonrası masu…

Küçük Şeyler

Bazen uyuyamayacağını bildiğin halde o yatağa girersin ve uyumak istersin. Ama neden? Bu sevilmeyeceğini bildiğin halde sevmek gibi. Neden işte neden? Hayatına son vermek istersin yapamazsın. Ya da yaparsın işte. Her şey tek bir karara bağlı olmaksızın bir anda gelişen olaylar. Sevmek bir anda olur intihar gibi ve daha bir sürü şey. Düşünmek istememekten ziyade düşünememekten kaynaklanan bir şey. Olmasını istemezsin ama olur. Sonu ne kadar hüsran olsa da, olur. Hayat böyle bir şey olsa gerek. Şeyler arasında bir şey. Korkunç ama gerçek. Karanlık, sis ve soğuk. Artık korkmuyorum desemde korkulacak şeyler gelip beni buluyor. Şey, bir de uyumak vardı. Gözlerimi kapattığımda uyumayı çok özledim. Acaba anneme söylesem beni ayağında sallar mı?

Bilmediğim o kadar çok şey var ki. Bilmiyorum işte. Bilinmezlikten kasıt dünya. Mesela yarın hiç olmasa ve ben gökyüzünde koşsam çocuklar gibi. Ufak, yaramaz bir çocuk olsam...

...

Yeni bir sabaha uyanmak için kapattım gözlerimi akşam üstü.  Bugün kendimi yenilenmiş düşünceleri tazelenmiş bir Uğur olarak uyandırdım. Artık geride kaldı olan biten her şey. Artık geride kaldı sevgi ve hasretler. Artık ben ben varım. Kendimleyim ve mutluyum.