Ana içeriğe atla

Standart bir insan




Dışarıdan sesler geliyor.
Sadece ses ama gürültü gibi geliyor kulağıma.
Yankı yapıyor bayram arifesinde.
Kahve ve sigara ise yoldaş oluyor o gece bana.

Kimsesiz değilim aslında herkes yanımda.
Bir duvar var aramızda ses yalıtamayan.
Ama ses beynimi yiyor.
Kapasam da kulaklarımı hala geliyor.

Huzur arıyorum galiba biraz sessizlik.
Belki de kendi yalnızlığımı geri istiyorum.
Sabaha kadar bakıp da tavanını ezberlediğim odamı özlüyorum.
Çayımı yudumlayıp şiir yazdığım balkonuma gitmek istiyorum.

Halbuki ben değil miydim iki gün önce beton yığınlarından bıkan?
Toz toprak kokan şehre sitem etmemiş miydim?
Toprak ağır yeşil ise fazla geldi sanırım.
Ya da ne istediğini bilmeyen sade bir insan.
Fazlasıyla hayattan bunalmış standart bir insanım...








Not: Bu aralar işlerin yoğunluğundan dolayı pek fazla vaktim olmuyor. Ekim sonuna kadar da yoğunluk büyük ihtimalle devam edecek. Ne hafta sonu ne de hafta içi dinlenecek vakit bile bulacağımı sanmıyorum. O yüzdendir ki ufak tefek aksaklıklar olabilir. Mesela yorumlara geç cevap verebilirim yada yazı atamayabilirim. En önemlisi de takip ettiğim blogların yazılarını kaçırabilirim. Geçen hafta bayram haftasıydı zaten tonla birikmiş okunacak yayın var... Şimdiden kusuruma bakmayın efendim saygılar sevgiler.....

Yorumlar

  1. Kusur olur mu hiç Uğur. Üstelik ne incesin ki bir de not düşüp izah etmişsin. Bak ben hiç akıl edip 1 ay olmayacağım gibi bir şey demedim. Hoş çokta kestiremedim ne kadar olmayacağımı ya neyse.. Yine çok güzeldi, özlemişim yazdıklarını okumayı. Şiirdeki sıradan insana gelince,sen olmadığını düşünüyorum.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ederim yağmur. Yorumun beni çok mutlu etti. Ama şöyle bir şey var ki maalesef o sıradan insan benim. Bu arada her gittiğim mekanlarda masaların altına falan bakmaya başladım haberin olsun... :)

      Sil
    2. Bak tabi bir gün birinize denk gelecek notlarım kesin :))

      Sil
    3. Eğer bulursam ya da görürsem, bloğumda yazarım haberin olsun. :)

      Sil
    4. Mutlaka yaz hatta resmini çekip koyabilirsin :)) aynı yerlerde bulunduğumuzu bilmek güzel olurdu.

      Sil
  2. Bizden size hörmetler efendim :) Sorun yok açıklamışsın kimse kusur aramaz bende bazen gözümden kaçıyor yada unutuyorum insanlık hali acı yı seviyorsun sen bana verdiğin hissiyat bu şimdi çözdüm :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkürler efendim. :) Acı beni seviyor yanımdan ayrılmak istemiyor. Bende kıramıyorum yapacak bir şeyim yok.. :)

      Sil
  3. Uğur, anlıyorum desem şaşırmazsın herhalde. Erkeklerin yazması benim takdir ettiğim bir şey.
    Tam çerçevelediğin o yazının ne kadar anlam ifade ettiğini (senin değerin hakkında)düşünürken Yağmur kızım senin ne denli düşünceli olduğunu yazmış. Sıradan değil, sıra dışısın. Farklı düşünebildiğin için öylesin. Gerçekten artık yoğun olarak kötüye dönmüş bu ortamda iyi olsan anormallik olurdu. Düz yazı da yazmayı dene. Ne var ne yoksa dök içini. Ferahlık dileklerimle. Ece ablan :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim Ece Ablacım. İnan hiç şaşırmadım. :) Çünkü beni anlayabilen bir tek sizler varsınız. En zor anımda en mutlu günümde hep desteklediniz. Herkes yorumlarıyla bir şekilde mutlu etmeyi ve yüzümde tebessüm oluşturmayı başardı. Övgüleriniz zaten beni yerin dibine sokuyor diyeyim utancımdan. :/ Gerçekten teşekkür ederim. Onurlandırdınız beni. Sıradanlık aslında standart. Olması gerektiği gibi anlamında kullanmışım herhalde. Düz yazıda çok fazla başarılı değilim. Bir kaç tane yazmıştım aslında ama. Pek kolay değil. :) Dileklerin için çok teşekkür ederim ayrıca abla. Hepimize o ferahlık lazım son zamanlarda...

      Sil
  4. Ben de aynı şekilde hayli yoğun olmaya başladım bana da dert oldu biriken yazılar . Bu arada şiiriniz muazzam. İnsan bazen çok istediği bir şeye kavuşunca bile tatmin olamıyor.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim Emre. Ben bunu insanların yazken kışı, kışken ise yazı istemesine yorumluyorum. Sonuçta insanız nankörüz. Bize yaranılmaz yani.. :)

      Sil
  5. O kadar çok bloğu takip ediyoruz, okunası o kadar çok blog var ki bazen yetişemiyoruz doğal olarak. Aslında hiç kimseyi atlamamak, hiç kimseyi kurmamak için uğraşsak da eksik kalabiliyoruz. Ben de çözümü böyle bir geldiğim de kaçırdığım bütün yazılara yorum yapmakta buluyorum. Çok ince bir davranış olmuş açıklaman teşekkür ederim kendi adıma 😊. Bu arada şiir her zaman ki gibi yine çok güzel. Kalemine sağlık 😊.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Gerçekten kalemi çok güçlü bloglar var. Hepsi de takip edilesi gruplar. Yorumlar için ise çok teşekkür ediyorum. :)

      Sil
  6. Biraz uzaklasinca toparlamak zor oluyor gerçekten.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ne yazık ki öyle oluyor. Teşekkür ederim.

      Sil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Aşk Farkettirmeden Yakar.

İnsani Düşünceler

Açgözlü  insanların zirve yaptığı bir dönemden yazıyorum bu satırları.  Biraz inat ediyor ve sabrediyorum ama kırılmıyor da değilim.  Suçlar ise tavan yapmış dünyanın her köşesinde.  Köşe kapmaca oynuyorlar desem, yaptıkları o kadar masum değil. En son düşüncelerimin arasında gelir yalnız olmak. İntihar ile sınanan bedenler arasında yerimi alırım. O zaman, ölümle noktalarım yalnızlığı. Ama vazgeçecek değilim ya en sevdiklerimden. Zaten en sonunda gerçekleşmeyecek mi bu gerçek? Belki o zaman elim kolum bağlı yükselirim.

Vahşi Yaşam Belgeseli

Dünya sakin bir hayatını sürdürüyor her zamanki gibi. Göğe uzanan ağaçların arasından gelen kuş sesleri tamamlıyor sakinliği. Az ileride karnını doyurmak için aslan avını kovalıyor. Bir taraftan ciğerlerine temiz hava giriyor. Sistem çok güzel bir şekilde oturmuş.

İnsan Nasıl Bir Varlık?

Aynı Sen?

Klasik düşünceler sapağındayım. Aklımda, hep aynı sen. Gökyüzüne uzanan yalnızlar durağındayım. Yıldızlar ise çok parlak, aynı sen.
Elimde eski bir gitar. Vururum tellerine ve bir güzel dinlerim. O ses varya beni benden alan. Aynı sen.
Otobüsler gelir gider. Kimisi ise durmadan gider. Kimiside durur ben binmem. Seni beklerim öylece. Çünkü karşımda gördüğüm aynı sen.
Şiirler yazarım durmadan, yorulmadan. Sonra yırtar atarım. Sahipsiz taşları toplarım yoldan. Sahiplenirim onlara, koyarım baş ucuma.
Neyse ben uyuyorum artık. Evet, biraz erken biliyorum. Kıvrılıyorum şöyle bir köşeye. Rüyamda gördüğüm ise aynı sen...