Ana içeriğe atla

Biri Bizi Yönetiyor mu?

Bize hiç sorulmadı senin adın ne olsun diye. Dünyaya gözlerimizi açtığımızda ismimiz hazırdı zaten. Kim bilir ne kadar çok düşünmüşlerdir demi? Belki bir anda bu olsun denilmiş ve senin ismin o olmuştur. Giydiğimiz kıyafetleri bile onlar seçmedi mi? Nasıl büyüyeceğimiz onların elindeydi sanki. Biz doğar doğmaz ipleri eline aldılar. Çişimizi bile ne zaman yapacağımıza onlar karar verdi. Neyse Büyüdük ettik okula gittik. Biliyor musunuz? Bana hiç sen hangi dersleri görmek istiyorsun
diye sormadılar. Sana neler anlatıyım, sen ne öğrenmek istiyorsun. Hepsinden azar azar ortaya karışık hesabı. Beyinler çorba. Neyse ki büyüdükçe kademeler atlamaya başladık. Yaşımızda ilerledi ya  artık onlara göre düşünen bir varlık haline gelmeye başladık herhalde ki bazı şeylerde bizi sorumlu tutmaya başladılar. Sorumluluk iyiydi bizim için güven aşılıyordu. Ama sonra baktık ki ne yapmamız gerektiği hala başkaları tarafından karar veriliyor. Seçtiğin bölüm ya da okuyacağın okul onlar için çok daha önemli. On yıl sonrası için yapacağın mesleğin bile hazır onların kafasında. Sen hep yüksek mevkilerde birisi olacaksın. Vardır ya şu soru; "Bu ders niye beş değil niye dört." SANANE.  Yapacağımız mesleklerde hazır. Hadi sınava gir ve en yüksek puanı al. Hadi al bakalım. Neyse okul bitti işe başladın. Sabah kaçta kalkıp kaçta uyuman gerektiğini hala başkası söylüyor demi sana...

Öyle ki insan yaşamı boyunca yönlendiriliyor. Ya da öyle mi zannediyor? Gerçekten biz kukla mıyız?
İnsan isterse o ipleri başkasının elinden kendi eline alabilir mi? Düşünme yeteneğimiz bize olağanüstü bir güç sağlamakta. O kadar güçlü bir varlığız ki her insan bir yöneticidir. En azından kendi kendini yönetir. Bir başkasının yönetimine ihtiyacı yoktu. O zaman biz neden başkalarının ardından gidelim? Niye kendi düşüncemizi ve ya isteklerimizi yapmayalım?










Yorumlar

  1. İlginç bir konu.Adımızı kendi koymamız mümkün değil de, diğer konularda haklı bulduğum taraflar oldu.Hayatımızı ele geçirip, kendimizi özgürce yönetmemiz için çok uygun şartların bir arada olması gerekiyor bence. Genellikle eğitimde çocuklarımıza karışırız.Başka mevzularda da.Aslında herkes hür iradesini kullanmak adına bayağı çaba göstermeli.Emeğine sağlık Uğur kardeşim.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Evet adımızı kendimiz koyamıyoruz. Belki muhtacız bazı konularda. Ama sadece bazı konularda. Belki iyiliğimizi istedikleri içindir diye düşünüyorum ama her iyilik her zaman düzlüğe çıkarmaz bazen bataklığa doğru da yönlendirebilir. Teşekkür ederim yorumunuz için.

      Sil
  2. Aaa yapmıyor muyuz? Ben yapıyorum mesela..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ben yapmıyordum. :) Ama şimdilerde yapmaya çalışıyorum sanırım. Teşekkür ederim yorumunuz için.

      Sil
  3. Ne kadar da insanlara anlatmaya çalışıp bir türlü anlatamadığım bir konu.Harika bir yazı gerçekten. Şu günlerde düşünüp sorgulamamız gereken konular.Evet ne yazık ki hiçbir şeyi biz seçmiyorduk bunca zaman. Fakat bunların farkına varmak bile çözüme yaklaştığımızı gösteriyor. Bir daha ön dokuz bir daha yirmi beş veya bir daha otuz olmayacağız. Ne yapmak isteniliyorsa şimdi tam zamanı. Harika yazınız ve düşünen eleştiren bir insan olduğunuz için teşekkür ederim.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Asıl ben teşekkür ederim bu değerli yorumunuzu benimle paylaştığınız için.

      Sil
  4. Tam da sorgulanması gereken şeylere değinmişsiniz. Son günlerde okuduğum en etkileyici yazıydı. Ne yazık ki hayatımızın her parçasında sizin de dediğiniz gibi birer kuklayız.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sorgulamadığımız vakit ipleri başkasına kaptırırız. Yorumunuz için Teşekkür ederim.

      Sil
  5. Merhaba; benimde sürekli kendime sorduğum soruların cevabını bulduğum bir yazı okudum.Ne yazık ki; çoğu şeyi seçemiyoruz.Aslında insanın en iyi yöneticisi kendisidir. Birilerini takip etmek, yönlendirmelerine uymak yerine seçtiğimiz hayatı yaşamak için aklımızı kullanmak zorundayız.Emeğinize sağlık.Saygılarımla.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Merhaba, elbette ki bizi yönlendirenler mutlaka olacaktır. Ama biz kendi mantığımız ile hareket etmeliyiz. Yönlendirmelere açık ama kendi doğrultusunda hareket etmeye çalışan bir birey olmalıyız ilk başta. Sonrası zaten kendiliğinden akacaktır. :) Yorumunuz için teşekkür ederim saygılarımla efendim.

      Sil
  6. O zaman hayatımızın iplerini bundan sonra elimize almamızın zamanı geldi :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Fazla geç olmadan :) Teşekkür ederim yorumunuz için.

      Sil
  7. Hep düşünüp durduğum konuya parmak basmışsın. Voleybol cu olmak isterken mühendis oldum. Aile zoruyla tabi.Mühendis değil de voleybolcu olsaydım daha mutlu bir birey olurdum sanırım. Sabahları kalkıp sevmediğim bir işe gitmek zorunda kalmazdım. Kalıplardan çıkmayı öğrenmeliyiz sanırım. bu arada keşif etkinliğinden geliyorum sizi de bekliyorum iyi günler

    YanıtlaSil
  8. Bir insan aci bir sey ama illaki yalniz kalacak. Yani bir gun bizim icin karar verenler yanimizda olmayacak. O yuzdendirki her turlu yonlendirmeyi ya da yonergeleri oncelik olarak dinlemek ve daha sonra kendi mantigiz ve aklimizi kullanarak karar veemix gerekir. Mutsuz olmamak icin.

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Aşk Farkettirmeden Yakar.

İnsani Düşünceler

Açgözlü  insanların zirve yaptığı bir dönemden yazıyorum bu satırları.  Biraz inat ediyor ve sabrediyorum ama kırılmıyor da değilim.  Suçlar ise tavan yapmış dünyanın her köşesinde.  Köşe kapmaca oynuyorlar desem, yaptıkları o kadar masum değil. En son düşüncelerimin arasında gelir yalnız olmak. İntihar ile sınanan bedenler arasında yerimi alırım. O zaman, ölümle noktalarım yalnızlığı. Ama vazgeçecek değilim ya en sevdiklerimden. Zaten en sonunda gerçekleşmeyecek mi bu gerçek? Belki o zaman elim kolum bağlı yükselirim.

Vahşi Yaşam Belgeseli

Dünya sakin bir hayatını sürdürüyor her zamanki gibi. Göğe uzanan ağaçların arasından gelen kuş sesleri tamamlıyor sakinliği. Az ileride karnını doyurmak için aslan avını kovalıyor. Bir taraftan ciğerlerine temiz hava giriyor. Sistem çok güzel bir şekilde oturmuş.

İnsan Nasıl Bir Varlık?

Aynı Sen?

Klasik düşünceler sapağındayım. Aklımda, hep aynı sen. Gökyüzüne uzanan yalnızlar durağındayım. Yıldızlar ise çok parlak, aynı sen.
Elimde eski bir gitar. Vururum tellerine ve bir güzel dinlerim. O ses varya beni benden alan. Aynı sen.
Otobüsler gelir gider. Kimisi ise durmadan gider. Kimiside durur ben binmem. Seni beklerim öylece. Çünkü karşımda gördüğüm aynı sen.
Şiirler yazarım durmadan, yorulmadan. Sonra yırtar atarım. Sahipsiz taşları toplarım yoldan. Sahiplenirim onlara, koyarım baş ucuma.
Neyse ben uyuyorum artık. Evet, biraz erken biliyorum. Kıvrılıyorum şöyle bir köşeye. Rüyamda gördüğüm ise aynı sen...