Ana içeriğe atla

Uğultu



Kullandığım tüm cümleler yetersiz kalır şu son zamanda.
Biz kimiz? 
Neyiz? 
Neredeyiz?
Neden hep yalnızız? 
Sorularım var kendime sormaya korktuğum aslında.
Yaşamaya mecbur muyuz? Diye.


Hep bir ağızdan farklı cümleler çıkıyor.
"Mide bulandırıcı."
Düşünmek için zamanı olmayan insanlar. 
"Çok yazık."
Kırmayı ve kırdırmayı iyi beceren insanlar. 
En sessizlikte duyuyorum onları.
Kafamın içinde kulak zarımın hemen yanında.

Kimileri için ben bir deliyim düşüncelerim yüzünden. 
Yaptıklarım ya da yapamadıklarım yüzünden.
Sevdiklerim ya da sevemediklerim belki sevmediklerim.
En kalabalık yerlerde ise derin bir sessizlik.
Kalabalığın ortasında tek başına koca bir yalnızlık.

Yalnızlık meydanı burası baylar bayanlar.
Dünyanın merkezi. 
Hatta ve hatta insanlığın merkezi. 
Sade bir yaşam üssü.

Sorularıma bir cevap arıyordum geçenlerde uyuyakalmışım.
İş molası verdi aklım belli bir süre daha sonra üşengeçliği tuttu.
Gülmek ve eğlenmek ise hep arka planda kaldı.
Çünkü benim daha gözümden akacak yaş bitmedi.
Hayat böyle giderse bitmez de.
Hep diyorum ya hayatın gidişatı diye.
Son zamanda gidişat ölümü göstermekte.
İnsanlığın ve insanların sonunu.
Ve elbet bu kan dünya da tek bir insan kalmayana kadar akmaya devam edecek.

Senin hala derdin ne?
Ben mi? Sabah kalkıp işe işten eve ve sonra evden işe. 
Uçsuz bucaksız bir döngüye demir attık. 
Zor değil alışıyor insan.
Ne de olsa hayatın gidişatı bunu gerektiriyor.
Sorularım mı?
Unuttum...



Yorumlar

  1. Uğurcum kalemine sağlık... Gun geçtikçe harika cümleler kuruyosun...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim ablam beni onurlandırdın.

      Sil
  2. Merhaba Uğur, gerçekten uzun uzun yazmaya başladın bak kardeşim.Ne güzel anlatmışsın, duygu durumları genelde böyle.Umutsuzluğa mahkum edilmiş gibiyiz.Devam, takibediyorum.Sevgiler oğlum.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederimyorumun için. uzun yazdığımı bende şimdi fark ettim. takip ettiğiniz içinde ayrı bir teşekkür ediyorum. bende güncel yazılarınızı yorum yapamasam da takip ediyorum ve okuyorum..

      Sil
  3. Ayyy ben buna bayıldımm yaa çok güzel yazmışsın çok güzel ifade etmişsin süper olmuş valla

    YanıtlaSil
  4. "Uçsuz bucaksız bir döngüye demir atmak "
    Sözlerim tükenir ki bunun karşısında

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Yorumunuz için teşekkür ederim.

      Sil
  5. Çok güzel yazmışsın Uğur. Kelimeler bir harika baştan sona çok severek okudum. Ama "senin hala derdin ne" ile başlayıp "Sorularım mı?
    Unuttum..." ile biten son satırlara bayildim☺. Kalemine sağlık.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bu güzel yorumunuz için teşekkür ederim. Beğendiğinize sevindim.

      Sil
  6. aynı soruların eşiğinde yaşıyoruz aynı hayatı sanırım uğur çok tanıdık şekilde dile getirmişsin.. sevgiler :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Blog yazmaya başladığımdan beridir fark ettiğim şey genel olarak toplumun sorunları hep aynı. Soruları yada sorunları. Şikayetleri ve düşünceleri. Yorumunuz için teşekkür ederim.

      Sil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Aşk Farkettirmeden Yakar.

İnsani Düşünceler

Açgözlü  insanların zirve yaptığı bir dönemden yazıyorum bu satırları.  Biraz inat ediyor ve sabrediyorum ama kırılmıyor da değilim.  Suçlar ise tavan yapmış dünyanın her köşesinde.  Köşe kapmaca oynuyorlar desem, yaptıkları o kadar masum değil. En son düşüncelerimin arasında gelir yalnız olmak. İntihar ile sınanan bedenler arasında yerimi alırım. O zaman, ölümle noktalarım yalnızlığı. Ama vazgeçecek değilim ya en sevdiklerimden. Zaten en sonunda gerçekleşmeyecek mi bu gerçek? Belki o zaman elim kolum bağlı yükselirim.

Vahşi Yaşam Belgeseli

Dünya sakin bir hayatını sürdürüyor her zamanki gibi. Göğe uzanan ağaçların arasından gelen kuş sesleri tamamlıyor sakinliği. Az ileride karnını doyurmak için aslan avını kovalıyor. Bir taraftan ciğerlerine temiz hava giriyor. Sistem çok güzel bir şekilde oturmuş.

İnsan Nasıl Bir Varlık?

Aynı Sen?

Klasik düşünceler sapağındayım. Aklımda, hep aynı sen. Gökyüzüne uzanan yalnızlar durağındayım. Yıldızlar ise çok parlak, aynı sen.
Elimde eski bir gitar. Vururum tellerine ve bir güzel dinlerim. O ses varya beni benden alan. Aynı sen.
Otobüsler gelir gider. Kimisi ise durmadan gider. Kimiside durur ben binmem. Seni beklerim öylece. Çünkü karşımda gördüğüm aynı sen.
Şiirler yazarım durmadan, yorulmadan. Sonra yırtar atarım. Sahipsiz taşları toplarım yoldan. Sahiplenirim onlara, koyarım baş ucuma.
Neyse ben uyuyorum artık. Evet, biraz erken biliyorum. Kıvrılıyorum şöyle bir köşeye. Rüyamda gördüğüm ise aynı sen...