Ana içeriğe atla

Tükeniş




Görmüyorum artık...
Renkler kayıp,
Gri var sadece onca renk arasından bana kalan.
Gidişinle birlikte her gün birer birer eksildi renkler, soldu...
Ne gündüzüm gündüz gibi
Ne gecem gece.
Uyku ile uyanıklık arasında bir yerlerde yapayalnızım.
Yalnızlıklar meydanı olsa gerek burası.
Gri bir sisin içinde kayboluşumu izliyorum.
Ve "ben" olan her şeyin...
Ne bir renk ne bir gelecek.
Tükendim...




S.S

Yorumlar

  1. Beni anlatıyor aynı bu sene hayatımda düzen kalmadı :(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hepimizden bir nefes var bence. hayat ve hayatın gidişatı

      Sil
    2. Bence de dediğin gibi hepimizden bir nefes var bu hayatta :)

      Sil
  2. Tükendim, tükendik. Beni anlatmış, elinize sağlık.

    YanıtlaSil
  3. Daha erken tükenmek için daha var, daha çok var.. (resim inanılmaz bi sıkıntı verdi içime resmen nefes alamadım.. Korktumda biraz)

    YanıtlaSil
  4. Başarılarının devamını dilerim

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Aşk Farkettirmeden Yakar.

İnsani Düşünceler

Açgözlü  insanların zirve yaptığı bir dönemden yazıyorum bu satırları.  Biraz inat ediyor ve sabrediyorum ama kırılmıyor da değilim.  Suçlar ise tavan yapmış dünyanın her köşesinde.  Köşe kapmaca oynuyorlar desem, yaptıkları o kadar masum değil. En son düşüncelerimin arasında gelir yalnız olmak. İntihar ile sınanan bedenler arasında yerimi alırım. O zaman, ölümle noktalarım yalnızlığı. Ama vazgeçecek değilim ya en sevdiklerimden. Zaten en sonunda gerçekleşmeyecek mi bu gerçek? Belki o zaman elim kolum bağlı yükselirim.

Vahşi Yaşam Belgeseli

Dünya sakin bir hayatını sürdürüyor her zamanki gibi. Göğe uzanan ağaçların arasından gelen kuş sesleri tamamlıyor sakinliği. Az ileride karnını doyurmak için aslan avını kovalıyor. Bir taraftan ciğerlerine temiz hava giriyor. Sistem çok güzel bir şekilde oturmuş.

İnsan Nasıl Bir Varlık?

Aynı Sen?

Klasik düşünceler sapağındayım. Aklımda, hep aynı sen. Gökyüzüne uzanan yalnızlar durağındayım. Yıldızlar ise çok parlak, aynı sen.
Elimde eski bir gitar. Vururum tellerine ve bir güzel dinlerim. O ses varya beni benden alan. Aynı sen.
Otobüsler gelir gider. Kimisi ise durmadan gider. Kimiside durur ben binmem. Seni beklerim öylece. Çünkü karşımda gördüğüm aynı sen.
Şiirler yazarım durmadan, yorulmadan. Sonra yırtar atarım. Sahipsiz taşları toplarım yoldan. Sahiplenirim onlara, koyarım baş ucuma.
Neyse ben uyuyorum artık. Evet, biraz erken biliyorum. Kıvrılıyorum şöyle bir köşeye. Rüyamda gördüğüm ise aynı sen...