Üstümde birikir çürük et kokusu,
yaşıyorum toprağın altında yalnızlığı.
Kendime söylediğim yalanların korkusu,
ve insanlar, insanların korkunç karanlığı.
Sarılıyorum bir ağaç köküne,
geliyorum dünyaya bir meyve olarak,
korkumu salıyorum insanların özüne,
zehirli lezzetimle kendimi insanlığa sunarak.
Yorumlar
Yorum Gönder