Tükeniş

Görmüyorum artık...

Renkler kayıp,

Gri var sadece, onca renk arasından bana kalan.

Gidişinle birlikte her gün birer birer eksildi renkler, soldu...

Ne gündüzüm gündüz gibi,

Ne gecem gece.

Uyku ile uyanıklık arasında bir yerlerde yapayalnızım.

Yalnızlıklar Meydanı olsa gerek burası.

Gri bir sisin içinde kayboluşumu izliyorum.

Ve "ben" olan her şeyin...

Ne bir renk, ne bir gelecek.

Tükendim...

Sevcan Hanım'a şiiri ile bana destek verdiği için teşekkür ederim. iyi ki varsın :)