Ana içeriğe atla

Kral Teknoloji





İmkansızlıktan öteye gidemeyiz.
Sevemeyiz bir şeyi öylece, nedensiz.
Azınlık ve azgınlık toplumlar arası çatışma.
Hiç bir şey olmamışcasına oturup izleyemeyiz.

Göremeyiz onları;
Açlığı,
Susuzluğu,
Sevgisizliği.

Ama oturduk mu bir kenara; seyredemeyiz umutsuzluğu.

Hele ki teknolojinin kral olduğu bu devirde;
Dönüyorsa dünya hala,
Ve zaman durmamışsa eğer.
O zaman bağıracaksın;
Tüm gücünle sessizliğe.
Haykıracaksın geleceğe.



Bir önceki yazımı da okumayı ihmal etmeyin. Saygılar efem :D



Tükeniş



Yorumlar

  1. O haldeee iiiiiiissssssyaaaaaaaannnnnn geriye bir avuç yalan yalan yalan.... Çok güzel dostum eline sağlık.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. teşekkür ederim de isyana gerek yok sanırım demi :D

      Sil
  2. Gün gelip insanlık olarak haykırırız dilerim.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Beklentimiz o yönde. Dünyanın her metrekaresine özgürlük ve eşitlik dileği ile.

      Sil
  3. Susmak ve düzene ayak uydurmak en kolay olanı.
    Ne gerek var şimdi rahatımızı bozmaya, değil mi ama!? :)
    Cem Kazan'ın dileğine katılıyorum. Eline sağlık. :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Suskunluğumuzu bu şekilde dışa aktarıyoruz sesimizi böyle çıkartmaya çalışıyoruz bazen işte. İnsan içindekileri teker teker atmaya başlıyor. Ve yetinmiyor daha ilerisi olan çığlığa dönüşüyor. Teşekkür ederim yorumunuz için.

      Sil
  4. İnsanlığın geleceği son noktadır bu :(

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Aşk Farkettirmeden Yakar.

İnsani Düşünceler

Açgözlü  insanların zirve yaptığı bir dönemden yazıyorum bu satırları.  Biraz inat ediyor ve sabrediyorum ama kırılmıyor da değilim.  Suçlar ise tavan yapmış dünyanın her köşesinde.  Köşe kapmaca oynuyorlar desem, yaptıkları o kadar masum değil. En son düşüncelerimin arasında gelir yalnız olmak. İntihar ile sınanan bedenler arasında yerimi alırım. O zaman, ölümle noktalarım yalnızlığı. Ama vazgeçecek değilim ya en sevdiklerimden. Zaten en sonunda gerçekleşmeyecek mi bu gerçek? Belki o zaman elim kolum bağlı yükselirim.

Vahşi Yaşam Belgeseli

Dünya sakin bir hayatını sürdürüyor her zamanki gibi. Göğe uzanan ağaçların arasından gelen kuş sesleri tamamlıyor sakinliği. Az ileride karnını doyurmak için aslan avını kovalıyor. Bir taraftan ciğerlerine temiz hava giriyor. Sistem çok güzel bir şekilde oturmuş.

İnsan Nasıl Bir Varlık?

Aynı Sen?

Klasik düşünceler sapağındayım. Aklımda, hep aynı sen. Gökyüzüne uzanan yalnızlar durağındayım. Yıldızlar ise çok parlak, aynı sen.
Elimde eski bir gitar. Vururum tellerine ve bir güzel dinlerim. O ses varya beni benden alan. Aynı sen.
Otobüsler gelir gider. Kimisi ise durmadan gider. Kimiside durur ben binmem. Seni beklerim öylece. Çünkü karşımda gördüğüm aynı sen.
Şiirler yazarım durmadan, yorulmadan. Sonra yırtar atarım. Sahipsiz taşları toplarım yoldan. Sahiplenirim onlara, koyarım baş ucuma.
Neyse ben uyuyorum artık. Evet, biraz erken biliyorum. Kıvrılıyorum şöyle bir köşeye. Rüyamda gördüğüm ise aynı sen...