Ana içeriğe atla

Bir Garip Korku




Bir korku sardı bedenimi, seni gördüm içim ürperdi.
Hissetmemeliydi yağmurla ıslanmış  kalbim varlığını.
İzin veremezdim sana tutulmasına, bir daha asla.
Yasa boğulan ben, kapattım gözlerimi o anda.

Sus, konuşma. Konuşursan eğer sen şimdi
On yıl önce olduğu gibi unutturamam o sesi kulağıma.
Tutunacak bir yer aradım bir vakit, duramıyordum ayakta
Ben, o an kendimi gördüm ve sadece sımsıkı sarıldım ruhuma.

Hissediyorum, bedenim çözülüyor yavaş yavaş.
Yürüyorum ters istikamette, ufaktan gözlerimde yaş.
Başım ağrıyor sanki biraz, içimdi büyük bir savaş.
Ve gidiyorum sessizliğe, dilimde o meşhur şarkı ile.









Olumlu yada olumsuz düşüncelerinizi yorumla bildirirseniz beni çok mutlu edersiniz. Önceki yazılarıma da bir göz atabilirsiniz. 


Yorumlar

  1. Yine yine yine kelimeler yüreğinden dökülmüş kardeşim.Bayıldım hele o şarkı.Dinlemekten hiç bıkmam.Yüreğine sağlık :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bu akşam biraz arabeske bağladım ama neyse diyorum vardır bir hayır. :) Yorumun için de ayrıca teşekkür ederim.

      Sil
  2. Yeni bloggerları seviyorum :) Böyle yorumları sevmiyorum fakat tanışmak için gerekiyor yeni tanıdım bloğunu :) Keşif etkinliğinden yani..
    Takipteyim :)

    YanıtlaSil
  3. Yine çok anlamlı ve güzel bir şiir olmuş arabeske de bu kadar bağlanma ya fazla iyi değil :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Arada sırada böyle arabesk kaçıyor bazen. Olacak o kadar diyelim. :)

      Sil
  4. Sesler unutulur belki ama kalpteki izler geçmiyor işte.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. bekliyoruz bir umutla o izler silinsin diye işte.

      Sil
  5. şarkı ile kelimeler ne hoş olmuş ne kadar uyumlu.. bu şarkıyı da hatırlattığın için ayrıca bi teşekkürler :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Yorumunuz için teşekkür ederim. :) şarkı da, eskiden çok dinlediğim bir şarkı.

      Sil
  6. Ne kadar da güzel olmuş :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. teşekkür ederim. beğendiğinize sevindim. :)

      Sil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Aşk Farkettirmeden Yakar.

İnsani Düşünceler

Açgözlü  insanların zirve yaptığı bir dönemden yazıyorum bu satırları.  Biraz inat ediyor ve sabrediyorum ama kırılmıyor da değilim.  Suçlar ise tavan yapmış dünyanın her köşesinde.  Köşe kapmaca oynuyorlar desem, yaptıkları o kadar masum değil. En son düşüncelerimin arasında gelir yalnız olmak. İntihar ile sınanan bedenler arasında yerimi alırım. O zaman, ölümle noktalarım yalnızlığı. Ama vazgeçecek değilim ya en sevdiklerimden. Zaten en sonunda gerçekleşmeyecek mi bu gerçek? Belki o zaman elim kolum bağlı yükselirim.

Vahşi Yaşam Belgeseli

Dünya sakin bir hayatını sürdürüyor her zamanki gibi. Göğe uzanan ağaçların arasından gelen kuş sesleri tamamlıyor sakinliği. Az ileride karnını doyurmak için aslan avını kovalıyor. Bir taraftan ciğerlerine temiz hava giriyor. Sistem çok güzel bir şekilde oturmuş.

İnsan Nasıl Bir Varlık?

Aynı Sen?

Klasik düşünceler sapağındayım. Aklımda, hep aynı sen. Gökyüzüne uzanan yalnızlar durağındayım. Yıldızlar ise çok parlak, aynı sen.
Elimde eski bir gitar. Vururum tellerine ve bir güzel dinlerim. O ses varya beni benden alan. Aynı sen.
Otobüsler gelir gider. Kimisi ise durmadan gider. Kimiside durur ben binmem. Seni beklerim öylece. Çünkü karşımda gördüğüm aynı sen.
Şiirler yazarım durmadan, yorulmadan. Sonra yırtar atarım. Sahipsiz taşları toplarım yoldan. Sahiplenirim onlara, koyarım baş ucuma.
Neyse ben uyuyorum artık. Evet, biraz erken biliyorum. Kıvrılıyorum şöyle bir köşeye. Rüyamda gördüğüm ise aynı sen...