Ana içeriğe atla

Ufak Detaylar, Büyük Sorunlar

Sen son sözünü çoktan vermiştin. Senin aldığın bir karardı şu an yaşadıklarımız. Sen gitmek istedin ve gittin sebebini söylemeden. Bana kendimi sorgulattın. Sen gittin beni terk edip gittin hiç bir şey olmamış gibi. Sonra hiç bir şey olmamış gibi hayatına devam ettin. Peki hiç bir şey olmamış gibi nasıl eskisi gibi olmasını bekliyorsun benden. Ben senin sıkıldığında kenara atıp canın istediğinde oynayacağın bir oyuncak değilim ve bunu artık anla. Ben çocuk değilim her söze inanmam, kanmam. Ben Uğurum arkadaş.

Seni burada çok andığımı fark ettim ve bir daha olmaz. Çünkü birazdan uyuyacagim ve yepyeni bir hayata başlayacağım. Yepyeni bir uğur olarak uyananacagim yarın. Hayat acımasızsa ben daha acımasız olacağım. En kotu ben olacağım bu yeryüzünde. İyi olmak kendini avutmaktan öteye gidemiyor sonuçta. Ben kendimi yaşayacağım kendim beni.


Ne kadar da çok saçmaladığımın farkındayım. Okuyanlardan da özür diliyorum. Yorum yazanlardan. Herkesten özür diliyorum. Beni haffedin.

Yorumlar

  1. Hiç de saçmalamamışsın. Hatta çok da güzel olmuş içinden fırlatmaya karar vermen. Şu anda ben dahil, bu duyarsız davranışla allak bullak olan çok tanıdığım kişi var. Artık karşımızdakiler için ne yazılır bilemedim. Bu işin tesellisi de olmaz. Yolun açık olsun Uğur oğlum.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teselli değil de. Sevgi yerine öfkeye bıraktı ablam. Bana ben olmazsam ne yaparsın diye sormuştu bi ara. Susmustum. Bilmiyordum o zaman. Ama şimdi o yok. Alışmak lazım. Bosverdim. Teşekkür ederim.

      Sil
  2. Kardeşim burası içindekileri dökmen için var. Kim ne der boşver.

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Aşk Farkettirmeden Yakar.

İnsani Düşünceler

Açgözlü  insanların zirve yaptığı bir dönemden yazıyorum bu satırları.  Biraz inat ediyor ve sabrediyorum ama kırılmıyor da değilim.  Suçlar ise tavan yapmış dünyanın her köşesinde.  Köşe kapmaca oynuyorlar desem, yaptıkları o kadar masum değil. En son düşüncelerimin arasında gelir yalnız olmak. İntihar ile sınanan bedenler arasında yerimi alırım. O zaman, ölümle noktalarım yalnızlığı. Ama vazgeçecek değilim ya en sevdiklerimden. Zaten en sonunda gerçekleşmeyecek mi bu gerçek? Belki o zaman elim kolum bağlı yükselirim.

Vahşi Yaşam Belgeseli

Dünya sakin bir hayatını sürdürüyor her zamanki gibi. Göğe uzanan ağaçların arasından gelen kuş sesleri tamamlıyor sakinliği. Az ileride karnını doyurmak için aslan avını kovalıyor. Bir taraftan ciğerlerine temiz hava giriyor. Sistem çok güzel bir şekilde oturmuş.

İnsan Nasıl Bir Varlık?

Aynı Sen?

Klasik düşünceler sapağındayım. Aklımda, hep aynı sen. Gökyüzüne uzanan yalnızlar durağındayım. Yıldızlar ise çok parlak, aynı sen.
Elimde eski bir gitar. Vururum tellerine ve bir güzel dinlerim. O ses varya beni benden alan. Aynı sen.
Otobüsler gelir gider. Kimisi ise durmadan gider. Kimiside durur ben binmem. Seni beklerim öylece. Çünkü karşımda gördüğüm aynı sen.
Şiirler yazarım durmadan, yorulmadan. Sonra yırtar atarım. Sahipsiz taşları toplarım yoldan. Sahiplenirim onlara, koyarım baş ucuma.
Neyse ben uyuyorum artık. Evet, biraz erken biliyorum. Kıvrılıyorum şöyle bir köşeye. Rüyamda gördüğüm ise aynı sen...