Ana içeriğe atla

Bir Cumartesi Günü




Dağınık insanlardık biraz. Öyle olması gerekiyordu yada işimize geliyordu. Şehrimizde dağınıktı zaten. Birde yağan o kar taneleri. Sıcak bir çay ya da her neyse işte o içtiğim şey ile camın sularını silip izlemekti. Sıcak odamda oturup manzaranın tadını çıkarmaktı yada biz öyle sanırdık. Aslında keyfini çıkardığım hayallerdi. Onunda bazen suyunu çıkardık. Kar tanesi konusuna dönersek eğer ki bana kalsa hiç dönmem  ama dönmek zorundayım. "Kendime benzetirim o yere yığılan ve rüzgarın emri ile hareket eden kar tanelerini." Tabi vardı onlarında arasında kendi başına buyruk olan kar tanesi. Onlarda erirdi zaten olmazdı bir kar tanesi. Yere yığılmış ise milyonlarca kar tanesi. Ayaklar altında ezilen.



Çay içerken kahve çekti canım, az su çokça kahve. Yapımı bu kadar basitti ama acı oldu sanki. Acılarımın canı acır mı sanki. Bir kazaya tanık olmuştum. Eskiden, çok çok eskiden. Nereden geldi aklıma? Araba çarptı bir adama, adam yıldızlara. Kabul etmedi yıldızlar geri geldi karaya.  Sonrasını bilmiyorum. Eskiden demiştim ya nereden geldi aklıma? Bak onu hiç bilmiyorum.



Ben zaten neyi biliyorum. Mesela kendimi, kendim olmayı biliyor muyum? Neyse kahvem soğuyor, sonrası çay. Müsadenizle...



Yorumlar

  1. Kendimiz olmayı başardığımızda,hayat daha kolay olacak.Kerim Tekin'i de pek severdim.Erken ayrıldı aramızdan :(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kendimizi aramaya son sürat devam ediyorum. Herkeste olduğu gibi. Bende severim kerim Tekin'i. Genc yaşta kaybettik.

      Sil
  2. Kendi başına buyruk kar taneleri. Eriyip bir kar tanesi olamayan, ayaklar altında ezilen milyonlarca kar tanesi... Ve kahve-çay molalarında üşüşen anılar...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. İçerik çok güzel özetlenmiş. Teşekkür ederim :)

      Sil
  3. Güzel, samimi bir yazı olmuş.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Böyle düşünmeniz beni mutlu etti teşekkür ederim. :)

      Sil
  4. Merhaba; Kerim Tekin'i dinlemeyi bende severdim.Keyifle okudum yazdıklarını.Kalemine,yüreğine sağlık.Saygılarımla.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Okurken keyif aldıysanız eğer daha ne denebilir ki. Teşekkür ederim. :)

      Sil
  5. Acılarımın canı acır mı sanki?
    Senenin sana yaptığım ilk yorumu bu Uğur oğlum... Yeni yıl seni mutlu etsin, sağlıklı ol dilerim. Yazına gelirsek çok güzeldi. Üstte yazdığım bir cümlenin dışında Makbule kardeşimin ve diğer arkadaşlarımın yazdığı, övdükleri gibiydi.
    Kerim Tekin, tıpkı Barış Akarsu gibi vefatlarıyla yüreğimi yakan sanatçılardan biridir. Mekanları cennet olsun, Allah rahmet eylesin.
    Sana Ece ablan olarak yazmayı bırakma diyebilirim. Sevgilerimle oğlum :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Yazmayi bırakmaya hiç niyetim yok zaten. :) Erken kaybettik biz onları. Belki yanma bu yüzdendir. Mekanları cennet olsun. Övgüler içinde teşekkür ederim.

      Sil
  6. Kerim tekin dinlemek başka bir şey bence kaleminize sağlık zevkle okudum. Bu arada blog keşif etkinliğinden buldum sizi bana da beklerim http://masalzehra.blogspot.com.tr/

    YanıtlaSil
  7. Yanıtlar
    1. Yoğunluk vardı islerde. Yoğunluk geçti mı? Hayır.. ama alıştım sanırım artık normalmiş gibi geliyor bana. :)

      Sil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Aşk Farkettirmeden Yakar.

İnsani Düşünceler

Açgözlü  insanların zirve yaptığı bir dönemden yazıyorum bu satırları.  Biraz inat ediyor ve sabrediyorum ama kırılmıyor da değilim.  Suçlar ise tavan yapmış dünyanın her köşesinde.  Köşe kapmaca oynuyorlar desem, yaptıkları o kadar masum değil. En son düşüncelerimin arasında gelir yalnız olmak. İntihar ile sınanan bedenler arasında yerimi alırım. O zaman, ölümle noktalarım yalnızlığı. Ama vazgeçecek değilim ya en sevdiklerimden. Zaten en sonunda gerçekleşmeyecek mi bu gerçek? Belki o zaman elim kolum bağlı yükselirim.

Vahşi Yaşam Belgeseli

Dünya sakin bir hayatını sürdürüyor her zamanki gibi. Göğe uzanan ağaçların arasından gelen kuş sesleri tamamlıyor sakinliği. Az ileride karnını doyurmak için aslan avını kovalıyor. Bir taraftan ciğerlerine temiz hava giriyor. Sistem çok güzel bir şekilde oturmuş.

İnsan Nasıl Bir Varlık?

Aynı Sen?

Klasik düşünceler sapağındayım. Aklımda, hep aynı sen. Gökyüzüne uzanan yalnızlar durağındayım. Yıldızlar ise çok parlak, aynı sen.
Elimde eski bir gitar. Vururum tellerine ve bir güzel dinlerim. O ses varya beni benden alan. Aynı sen.
Otobüsler gelir gider. Kimisi ise durmadan gider. Kimiside durur ben binmem. Seni beklerim öylece. Çünkü karşımda gördüğüm aynı sen.
Şiirler yazarım durmadan, yorulmadan. Sonra yırtar atarım. Sahipsiz taşları toplarım yoldan. Sahiplenirim onlara, koyarım baş ucuma.
Neyse ben uyuyorum artık. Evet, biraz erken biliyorum. Kıvrılıyorum şöyle bir köşeye. Rüyamda gördüğüm ise aynı sen...