Ana içeriğe atla

Kaygan Zamanlar



Pencereden bakıyorum gökyüzünün kızıllığına.
Az sonra siyaha bürünecek ve ben siyaha karışacağım.
Yorgun adımlarım ile tempolu bir hikayeye eşlik edeceğim.
Korkularım ile yüzleşip kaygan zamanlarda yürüyeceğim.

Oysa siyahın yerini aldığında mavi.
Karanlıktan bakan ben ve yaşanmamış bir hikaye.
Kurulan ve kırılan her nesne düşmandır kimilerine.
Bazen siyaha bazen maviye...

Yorumlar

  1. Bazen siyaha,bazen beyaza karışıp gideriz...

    YanıtlaSil
  2. Okumaya ara verip daha doğrusu işten güçten fırsat bulamayıp okuyamayınca farkı acayip fark ediyor insan. Seni başından beri takip ettiğim için müthiş bir değişim gördüm. Çok beğendim benzetmelerini, ellerine sağlık.. Sevgiler,

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kendimi hep geliştirmeye çalışıyorum. Değiştigime sevindim. :). Bu aralar ben de aynıyım iş yoğunluğu 2017 sonuna kadar devam edecek sanırım. :)

      Sil
  3. Emeğinize,kaleminize sağlık.Hayatta öyle bir siyah,bir mavi. Sevgilerimle.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Gökyüzünün gece ve gündüzü gibi.

      Sil
  4. Sanki sadece geceleri değil gündüzleri de siyaha karisiyoruz

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Güneşin olmadığı her yer ve her zaman dilimi siyaha karışır. Umalim ki güneşimiz gündüzleri bizi aydınlığa kavuştursun.

      Sil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Aşk Farkettirmeden Yakar.

İnsani Düşünceler

Açgözlü  insanların zirve yaptığı bir dönemden yazıyorum bu satırları.  Biraz inat ediyor ve sabrediyorum ama kırılmıyor da değilim.  Suçlar ise tavan yapmış dünyanın her köşesinde.  Köşe kapmaca oynuyorlar desem, yaptıkları o kadar masum değil. En son düşüncelerimin arasında gelir yalnız olmak. İntihar ile sınanan bedenler arasında yerimi alırım. O zaman, ölümle noktalarım yalnızlığı. Ama vazgeçecek değilim ya en sevdiklerimden. Zaten en sonunda gerçekleşmeyecek mi bu gerçek? Belki o zaman elim kolum bağlı yükselirim.

Vahşi Yaşam Belgeseli

Dünya sakin bir hayatını sürdürüyor her zamanki gibi. Göğe uzanan ağaçların arasından gelen kuş sesleri tamamlıyor sakinliği. Az ileride karnını doyurmak için aslan avını kovalıyor. Bir taraftan ciğerlerine temiz hava giriyor. Sistem çok güzel bir şekilde oturmuş.

İnsan Nasıl Bir Varlık?

Aynı Sen?

Klasik düşünceler sapağındayım. Aklımda, hep aynı sen. Gökyüzüne uzanan yalnızlar durağındayım. Yıldızlar ise çok parlak, aynı sen.
Elimde eski bir gitar. Vururum tellerine ve bir güzel dinlerim. O ses varya beni benden alan. Aynı sen.
Otobüsler gelir gider. Kimisi ise durmadan gider. Kimiside durur ben binmem. Seni beklerim öylece. Çünkü karşımda gördüğüm aynı sen.
Şiirler yazarım durmadan, yorulmadan. Sonra yırtar atarım. Sahipsiz taşları toplarım yoldan. Sahiplenirim onlara, koyarım baş ucuma.
Neyse ben uyuyorum artık. Evet, biraz erken biliyorum. Kıvrılıyorum şöyle bir köşeye. Rüyamda gördüğüm ise aynı sen...