Ana içeriğe atla

Bulutların Üstündeki Karanlık - Ön söz - Başlangıç

Gece yürüyüşlerini oldukça seven bir adam. Bir gece her gece olduğu gibi sokakların karanlığa büründüğü bir saatte evin kapısından dışarı adımını attı. Havayı derin derin içine çekti gökyüzüne bakarak. Bahçe kapısından dışarı çıkıp karanlığa gömüldü. Rüzgarın hafiften saçlarını okşamasını hissediyor. Ağaçların bir oraya bir buraya doğru sallanırken dallarında kalan son yaprakları da uçurmasını izliyor. Rüzgarın gücünü hissediyor içinde. Havada yağacak gibi kara bulutlar başının üstünde o adamı izliyor.

Bir yıldırım sesi ile irkilen adam pişman oluyor evden çıktığına. Önce bir duruyor ve gideceği yöne bakıyor. Ani bir dönüş yapıyor ve öylece yerinde kalakalıyor gördüğü karşısında. Bir çift göz. Sadece göz. Soğuk mavi ve parlak bir göz. Acı duyuyor önce.  Sonra acının geldiği yere bakıyor ve gördüğü şey vücuduna saplanmış değişik oymalı bir bıçak. Ölümün geleceğini biliyordu fakat bu kadar erken olabileceğini tahmin etmiyordu adam. Hayatı burada artık son bulmuştu. Hiç bir şey fayda değildi. Dehşetle ölümün gözlerine o soğuk ve donuk gözlerine bakıyor kararan gözleriyle. Yere yığıldığında ise sadece karanlık...




Başlangıcı olan her şeyin bir sonu vardır diye düşündüm. Yani haliyle bir ortası da olması lazım. Giriş, gelişme ve sonuç olarak yaşamıyor muyuz hayatımızı? Doğduk, yaşıyoruz ve öleceğiz. Uzun zamandır bir fikir kafamda kök salmışken bende bir başlangıç yapayım dedim. Sonuçta başlangıç çizgisinden bir adım ileri attım. Bitiş çizgisine varır mıyım? Gelişmeyi atlarsak direk sonuca ulaşırız :). 

Devamı kısa sürede gelecektir buna emin olabilirsiniz. Fakat ne zaman gelir bilmiyorum ama başlangıcın unutulmadan gelmesi dileği ile diyorum. Herkese keyifli günler diliyorum.







Yorumlar

  1. Tebrik ederim. Kesinlikle doğru karar :) Devamını sabırsızlıkla bekliyorum.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim. Ben de devamını bekliyorum bakalım neler olacak. :))

      Sil
  2. Başlayınca gerisi de gelir zaten :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Umarım öyle olur. Yazarken kayboluyorum çünkü. Kafamdaki her şey bir an yok oluyor. Ama sonuçta başladım ve bu sorumlulukla yazmaya devam edeceğim. :)

      Sil
  3. Şairlikten hikayeciliğe, harika :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim abi kendimi bi denemek istedim. Başarabilirim inşallah. :)

      Sil
  4. haydii bakalım, hayırlı olur umarım :)

    YanıtlaSil
  5. Başlamışsın :) Alkışşşş :) Güzel başlangıçların olsun...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim. Umarım beğenilir.. :)

      Sil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Aşk Farkettirmeden Yakar.

İnsani Düşünceler

Açgözlü  insanların zirve yaptığı bir dönemden yazıyorum bu satırları.  Biraz inat ediyor ve sabrediyorum ama kırılmıyor da değilim.  Suçlar ise tavan yapmış dünyanın her köşesinde.  Köşe kapmaca oynuyorlar desem, yaptıkları o kadar masum değil. En son düşüncelerimin arasında gelir yalnız olmak. İntihar ile sınanan bedenler arasında yerimi alırım. O zaman, ölümle noktalarım yalnızlığı. Ama vazgeçecek değilim ya en sevdiklerimden. Zaten en sonunda gerçekleşmeyecek mi bu gerçek? Belki o zaman elim kolum bağlı yükselirim.

Vahşi Yaşam Belgeseli

Dünya sakin bir hayatını sürdürüyor her zamanki gibi. Göğe uzanan ağaçların arasından gelen kuş sesleri tamamlıyor sakinliği. Az ileride karnını doyurmak için aslan avını kovalıyor. Bir taraftan ciğerlerine temiz hava giriyor. Sistem çok güzel bir şekilde oturmuş.

İnsan Nasıl Bir Varlık?

Aynı Sen?

Klasik düşünceler sapağındayım. Aklımda, hep aynı sen. Gökyüzüne uzanan yalnızlar durağındayım. Yıldızlar ise çok parlak, aynı sen.
Elimde eski bir gitar. Vururum tellerine ve bir güzel dinlerim. O ses varya beni benden alan. Aynı sen.
Otobüsler gelir gider. Kimisi ise durmadan gider. Kimiside durur ben binmem. Seni beklerim öylece. Çünkü karşımda gördüğüm aynı sen.
Şiirler yazarım durmadan, yorulmadan. Sonra yırtar atarım. Sahipsiz taşları toplarım yoldan. Sahiplenirim onlara, koyarım baş ucuma.
Neyse ben uyuyorum artık. Evet, biraz erken biliyorum. Kıvrılıyorum şöyle bir köşeye. Rüyamda gördüğüm ise aynı sen...