Ana içeriğe atla

Akacak Zehir Saklı Kalmaz



Bir hiçliğin ortasında koca bir sefalet.
Sek içtim anıları, ziyan ettim.

Aynanın karşısında; süslenmiş, giyinmiş, çıkmış dışarı.
Sokaklarda gördüm, ağlıyor ve ağlıyor.

Sen sakın üzülme, geçecek bunlarda.
Hayat dediğin elbet bir gün bitecek.
Anılardan ise bir parça zehir akacak.
Yakacak vücudunu hepten kavuracak.

Gerçeklerle yüzleşmek üzmesin seni.
Biliyorum ve biliyorsun aslında yaşadığımız hayali.
Dersin ortasında terk etme, ağırdır vebali.
Son olan başlangıçtır, başlangıcın sonu ise hep bir adım geri...





Yorumlar

  1. Başlangıcın sonunu hiç düşünmemiştim :) Kalemine sağlık :)

    YanıtlaSil
  2. Yok ama!...yaz yaz diyorum Uğur, iki satırla derin vurdun. Kalemine sağlık oğlum. Esinlerin bol osun :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim. :) Aslında bir gün sizinle bir şiir çalışması yapmak isterim. Güzel şeyler çıkacağından eminim. :)

      Sil
    2. Dilerim yaparız o çalışmayı Uğur oğlum. Sağ ol :)

      Sil
  3. Sek içtim anıları,ziyan ettim.
    Tebrik ederim. Daha doğrusu acısını yazmış bir insana ne denir bilmem. Çünkü ben acı çektiğimde yoktu kimse. O halde daha güzel günlerde daha güzel şeyler yazmaya davet edeyim sizi :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Öncelikle teşekkür ediyorum. Ama ne yaptıysam yapayım hiç bir güzel günümde güzel şeyler yazamadım. Belki acılardan besleniyoruz ondandır. Dileğin içinde ayrıca teşekkür ederim.

      Sil
  4. Kaleminize sağlık. Bayıldım.

    YanıtlaSil
  5. Yanıtlar
    1. Bende çok teşekkür ederim o zaman.. :)

      Sil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Aşk Farkettirmeden Yakar.

İnsani Düşünceler

Açgözlü  insanların zirve yaptığı bir dönemden yazıyorum bu satırları.  Biraz inat ediyor ve sabrediyorum ama kırılmıyor da değilim.  Suçlar ise tavan yapmış dünyanın her köşesinde.  Köşe kapmaca oynuyorlar desem, yaptıkları o kadar masum değil. En son düşüncelerimin arasında gelir yalnız olmak. İntihar ile sınanan bedenler arasında yerimi alırım. O zaman, ölümle noktalarım yalnızlığı. Ama vazgeçecek değilim ya en sevdiklerimden. Zaten en sonunda gerçekleşmeyecek mi bu gerçek? Belki o zaman elim kolum bağlı yükselirim.

Vahşi Yaşam Belgeseli

Dünya sakin bir hayatını sürdürüyor her zamanki gibi. Göğe uzanan ağaçların arasından gelen kuş sesleri tamamlıyor sakinliği. Az ileride karnını doyurmak için aslan avını kovalıyor. Bir taraftan ciğerlerine temiz hava giriyor. Sistem çok güzel bir şekilde oturmuş.

İnsan Nasıl Bir Varlık?

Aynı Sen?

Klasik düşünceler sapağındayım. Aklımda, hep aynı sen. Gökyüzüne uzanan yalnızlar durağındayım. Yıldızlar ise çok parlak, aynı sen.
Elimde eski bir gitar. Vururum tellerine ve bir güzel dinlerim. O ses varya beni benden alan. Aynı sen.
Otobüsler gelir gider. Kimisi ise durmadan gider. Kimiside durur ben binmem. Seni beklerim öylece. Çünkü karşımda gördüğüm aynı sen.
Şiirler yazarım durmadan, yorulmadan. Sonra yırtar atarım. Sahipsiz taşları toplarım yoldan. Sahiplenirim onlara, koyarım baş ucuma.
Neyse ben uyuyorum artık. Evet, biraz erken biliyorum. Kıvrılıyorum şöyle bir köşeye. Rüyamda gördüğüm ise aynı sen...