Ana içeriğe atla

Hatıramda ki Gizli Defter



Gerçekten seviyor muydum seni?
Ciddi anlamda merak ediyorum.
Mesela gözlerimi kapattığımda sen geliyordun ya karşıma.
Korktuğumdan mı bilinmez açardım hemen gözlerimi.


Yollarda yürümeyi beceremiyordum mesela.
Taşa takılırdı hep ayağım. 
Sen vardın o zamanlar aklımda.
Belki seni görürdü bu gözler görmezdi taşı.

Gerçek anlamda sevdim mi ben seni?
Bilmiyorum ki ne yaptığımı.
Ağaçtan düşen yaprak gibiydim o vakitler.
Nerede olacağım hiç belli olmazdı.
Birde rüzgar çıkardı ya inatçı bir şekilde
Savururdu senden en uzaklara.

Sayfalar harcadım en anlamsız yazılarım da.
Sevseydim belki yanında olurdum.
Yoksa yanında mıydım?
Dün sabah günaydın diyen sen değil miydin?

Peki korkar mı seven insan?
Korkuyor muydum ben gerçekten?
Hatırlayamıyorum hiç bir şeyleri.
Şimdi korktuğum başıma geldi sanki.

Geçen senelere rağmen unuttum mu ben seni?
Unuturum tabi beyin yok ki kafatası içinde.
Sana yazmıyorum ki bu şiiri.
Gözümden düşen bir damla yaş dağıtmıyor ki mürekkebi.
Unuttum işte bak hatırlamıyorum hiç seni.

Yorumlar

  1. Nasıl da yanıyor insanın içi.Kendi yazdığı şiir ip olup dolanıyor boynuna.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hatıralar iyidir. Yorum için teşekkür ederim

      Sil
  2. Emeğinize sağlık :)) Saygılarımla.

    YanıtlaSil
  3. -gidenler- hiç gitmediler ki

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Gitmeyenleri bekledik desenize yıllarca. :) Yorum için teşekkür ederim.

      Sil
  4. Unuttum demek kendini kandirmaktan başka bir şey değildir.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Unutmak değilde alışmak artık böyle yaşamaya. Bir an olur unuttum sanırsın. Ama bir şey olur hep onu hatırlarsın.

      Sil
  5. Uğur neler oluyor? Sanki dünyadan başlayıp daha yakına gelmiş gibisin? Sebep?

    ** Sevdim bunu.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Mazhar Alanson'un Yandım yandım şarkısında "Bana şarkılar söyleten kadın" sözü geçer. Benimde şiire sarılmam da ki en büyük sebeplerimden bir tanesi. İlk başlarda sadece bir kişiye yazılan şiirler zamanla kendimi geliştirmemle birlikte toplumsal olaylara yazılmaya başlandı. Öyle geliyordu bana bir yerlerden. (Nerden geliyor bilmiyorum kaynağı bulursam sömürürüm zaten :D). Neyse işte kısacası bir an aklıma düştü.

      Sil
  6. Güzel bir şiir olmuş, emeğinize sağlık

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Aşk Farkettirmeden Yakar.

İnsani Düşünceler

Açgözlü  insanların zirve yaptığı bir dönemden yazıyorum bu satırları.  Biraz inat ediyor ve sabrediyorum ama kırılmıyor da değilim.  Suçlar ise tavan yapmış dünyanın her köşesinde.  Köşe kapmaca oynuyorlar desem, yaptıkları o kadar masum değil. En son düşüncelerimin arasında gelir yalnız olmak. İntihar ile sınanan bedenler arasında yerimi alırım. O zaman, ölümle noktalarım yalnızlığı. Ama vazgeçecek değilim ya en sevdiklerimden. Zaten en sonunda gerçekleşmeyecek mi bu gerçek? Belki o zaman elim kolum bağlı yükselirim.

Vahşi Yaşam Belgeseli

Dünya sakin bir hayatını sürdürüyor her zamanki gibi. Göğe uzanan ağaçların arasından gelen kuş sesleri tamamlıyor sakinliği. Az ileride karnını doyurmak için aslan avını kovalıyor. Bir taraftan ciğerlerine temiz hava giriyor. Sistem çok güzel bir şekilde oturmuş.

İnsan Nasıl Bir Varlık?

Aynı Sen?

Klasik düşünceler sapağındayım. Aklımda, hep aynı sen. Gökyüzüne uzanan yalnızlar durağındayım. Yıldızlar ise çok parlak, aynı sen.
Elimde eski bir gitar. Vururum tellerine ve bir güzel dinlerim. O ses varya beni benden alan. Aynı sen.
Otobüsler gelir gider. Kimisi ise durmadan gider. Kimiside durur ben binmem. Seni beklerim öylece. Çünkü karşımda gördüğüm aynı sen.
Şiirler yazarım durmadan, yorulmadan. Sonra yırtar atarım. Sahipsiz taşları toplarım yoldan. Sahiplenirim onlara, koyarım baş ucuma.
Neyse ben uyuyorum artık. Evet, biraz erken biliyorum. Kıvrılıyorum şöyle bir köşeye. Rüyamda gördüğüm ise aynı sen...