Ana içeriğe atla

Sinsi Sevgi





Malum olur herkese, her şeye.
Havada uçan bir kuşa,
Sokakta yürüyen bir kediye...


Yaşamak lazım böyle bir şeyi;
Hayata dair her şeyi.
Kim demişse o cümleyi;
"Sevmek lazım her şeyi"

Sonlar hep aynıdır aslında.
Yanan bir ağaçtan çıkan duman,
Külleri ile boğulan şehir
ve sevmeye aç kalmış insanlık.

İnsan mı?
Yok oldu bu gezegende.
Korunmuş gerçekler bugün bile.
Kalıntılar ise taşların birleşimi.

Yorumlar

  1. Belki klasik olacak ama insanlık öldü, ağlayanı yok.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. belki biraz farklı olacak ama insan olan insan hala var. :)

      Sil
    2. Belki biraz farklı olacak ama haklısın :)

      Sil
    3. hehe :) teşekkür ederim yorumun için :)

      Sil
  2. Sahi kim demiş 'sevmek lazım herşeyi' diye..

    YanıtlaSil
  3. Sevmek lazım hemen başlayalım :)

    YanıtlaSil
  4. Kim demişse o cümleyi sevmek lazım herşeyi.. ;) Güzel olmuş :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. teşekkür ederim. ee o zaman sevelim demi? :)

      Sil
  5. Herşeyi sevemiyorum ben. Kötü insanı,dünyanın beton yanlarını bi de ozon tabakasındaki deliği ;) ama şiirin çok güzel olmuş. Yüreğine sağlık.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Onlarinda bir anlami var. Kotu insan iyi insani hatirlatir, beton topragin kkymetini arttirir, ozon tabakasinndaki delik ise hayatin degerini.. :) tesekkur ederim yorumun icin begendigine sevindim

      Sil
  6. Herseyi sevemiyorum ama siir güzel kalemine saglik.

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Aşk Farkettirmeden Yakar.

İnsani Düşünceler

Açgözlü  insanların zirve yaptığı bir dönemden yazıyorum bu satırları.  Biraz inat ediyor ve sabrediyorum ama kırılmıyor da değilim.  Suçlar ise tavan yapmış dünyanın her köşesinde.  Köşe kapmaca oynuyorlar desem, yaptıkları o kadar masum değil. En son düşüncelerimin arasında gelir yalnız olmak. İntihar ile sınanan bedenler arasında yerimi alırım. O zaman, ölümle noktalarım yalnızlığı. Ama vazgeçecek değilim ya en sevdiklerimden. Zaten en sonunda gerçekleşmeyecek mi bu gerçek? Belki o zaman elim kolum bağlı yükselirim.

Vahşi Yaşam Belgeseli

Dünya sakin bir hayatını sürdürüyor her zamanki gibi. Göğe uzanan ağaçların arasından gelen kuş sesleri tamamlıyor sakinliği. Az ileride karnını doyurmak için aslan avını kovalıyor. Bir taraftan ciğerlerine temiz hava giriyor. Sistem çok güzel bir şekilde oturmuş.

İnsan Nasıl Bir Varlık?

Aynı Sen?

Klasik düşünceler sapağındayım. Aklımda, hep aynı sen. Gökyüzüne uzanan yalnızlar durağındayım. Yıldızlar ise çok parlak, aynı sen.
Elimde eski bir gitar. Vururum tellerine ve bir güzel dinlerim. O ses varya beni benden alan. Aynı sen.
Otobüsler gelir gider. Kimisi ise durmadan gider. Kimiside durur ben binmem. Seni beklerim öylece. Çünkü karşımda gördüğüm aynı sen.
Şiirler yazarım durmadan, yorulmadan. Sonra yırtar atarım. Sahipsiz taşları toplarım yoldan. Sahiplenirim onlara, koyarım baş ucuma.
Neyse ben uyuyorum artık. Evet, biraz erken biliyorum. Kıvrılıyorum şöyle bir köşeye. Rüyamda gördüğüm ise aynı sen...