Ana içeriğe atla

Göğe Özenmek


Kısmen uyanık bir dünyada yaşıyorum.
Sağa sola savrulan yapraklar gibiyim.
Kalemimde saklı kalan mürekkebe söylüyorum.
Göğe bakıp bulutlara özeniyorum.

Gece olup gün biter ya, o an anlarsın.
Saat gelir dalar ya uykuya, herkes o an.
Ben, o göz bebeklere tavana dikilmiş insanlardanım
ve göğe bakıp yıldızlara özenmekteyim.

Bir ses yükselir semaya, kapalı gözler açılır
Karanlık sonlanır, aydınlık  gelir baş ucuna şimdi.
Ayaklanır insanlar sessizce, iş; güç; zaman.
Ben, o bizi aydınlatan güneşe özenirim.






Önceki yazılarıma da bir göz atabilirsiniz.


Vicdan İzi




Yorumlar

  1. Yüreğinize sağlık çok güzel bir yazı olmuş *-*

    YanıtlaSil
  2. Çok güzel, yüreğinize sağlık :)

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Aşk Farkettirmeden Yakar.

İnsani Düşünceler

Açgözlü  insanların zirve yaptığı bir dönemden yazıyorum bu satırları.  Biraz inat ediyor ve sabrediyorum ama kırılmıyor da değilim.  Suçlar ise tavan yapmış dünyanın her köşesinde.  Köşe kapmaca oynuyorlar desem, yaptıkları o kadar masum değil. En son düşüncelerimin arasında gelir yalnız olmak. İntihar ile sınanan bedenler arasında yerimi alırım. O zaman, ölümle noktalarım yalnızlığı. Ama vazgeçecek değilim ya en sevdiklerimden. Zaten en sonunda gerçekleşmeyecek mi bu gerçek? Belki o zaman elim kolum bağlı yükselirim.

Vahşi Yaşam Belgeseli

Dünya sakin bir hayatını sürdürüyor her zamanki gibi. Göğe uzanan ağaçların arasından gelen kuş sesleri tamamlıyor sakinliği. Az ileride karnını doyurmak için aslan avını kovalıyor. Bir taraftan ciğerlerine temiz hava giriyor. Sistem çok güzel bir şekilde oturmuş.

İnsan Nasıl Bir Varlık?

Aynı Sen?

Klasik düşünceler sapağındayım. Aklımda, hep aynı sen. Gökyüzüne uzanan yalnızlar durağındayım. Yıldızlar ise çok parlak, aynı sen.
Elimde eski bir gitar. Vururum tellerine ve bir güzel dinlerim. O ses varya beni benden alan. Aynı sen.
Otobüsler gelir gider. Kimisi ise durmadan gider. Kimiside durur ben binmem. Seni beklerim öylece. Çünkü karşımda gördüğüm aynı sen.
Şiirler yazarım durmadan, yorulmadan. Sonra yırtar atarım. Sahipsiz taşları toplarım yoldan. Sahiplenirim onlara, koyarım baş ucuma.
Neyse ben uyuyorum artık. Evet, biraz erken biliyorum. Kıvrılıyorum şöyle bir köşeye. Rüyamda gördüğüm ise aynı sen...