Ana içeriğe atla

Amacın Ne?



Siz onları bilmezsiniz,
Kim için harcar göremezsiniz. 
Omzunda saklı tüm yaraları,
Ölüm ise sıradan bir hal aldı.

Düşünceler gömüldü birbir toprağa,
Bedene bürünmüştü sanki anlayana.
İsimsizdi sadece boş geçmişler;
Anlat bana tüm gerçeği zamanla.

Hedefler büyümüş mü?
Öyle sandık bir anda.
Sahipsiz beyinler ortalarda,
Susuzluk ise her anlamda.

Oysa bir rüyaydı hep.
Kıvrılmıştı köşelere ıssızlığa .
Kölelik mi dedin?
Hele ki böyle bir zamanda... 


Yorumlar

  1. Çok güzel Uğur.En çok beğendiğim satır'Sahipsiz beyinler ortalarda', gittikçe güzelleşiyor şiirlerin.İlk satır aklına geldiğinde, hemen bence önüne gelen yere not et.Arkası geliyor , bir de sakin bir ortam benim için en önemli olan.Sevgilerimle oğlum.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Cok mutlu oldum cok tesekkur ederim.

      Sil
  2. Ben de ece abla gibi en çok sahipsiz beyinler ortada satırını sevdim :)

    YanıtlaSil
  3. İsimsizdi sadece boş geçmişler
    Gecenin sözü budur .sevgiyle

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Geçmişte karanlık bir sis vardı. Günümüze uzandı. Gelecek kurtulsa dileğimiz o.

      Sil
  4. Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ederim. saygılar :)

      Sil
  5. Son satır favorim.Kalemine sağlık

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Yapılan her sistem de bir kölelik yok mudur aslında? Teşekkür ederim yorum için.

      Sil
  6. Valla baya olmuş bunlarr hee çok beğendim :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ooo teşekkür ederim efem :) beğendiğine sevindim.

      Sil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Aşk Farkettirmeden Yakar.

İnsani Düşünceler

Açgözlü  insanların zirve yaptığı bir dönemden yazıyorum bu satırları.  Biraz inat ediyor ve sabrediyorum ama kırılmıyor da değilim.  Suçlar ise tavan yapmış dünyanın her köşesinde.  Köşe kapmaca oynuyorlar desem, yaptıkları o kadar masum değil. En son düşüncelerimin arasında gelir yalnız olmak. İntihar ile sınanan bedenler arasında yerimi alırım. O zaman, ölümle noktalarım yalnızlığı. Ama vazgeçecek değilim ya en sevdiklerimden. Zaten en sonunda gerçekleşmeyecek mi bu gerçek? Belki o zaman elim kolum bağlı yükselirim.

Vahşi Yaşam Belgeseli

Dünya sakin bir hayatını sürdürüyor her zamanki gibi. Göğe uzanan ağaçların arasından gelen kuş sesleri tamamlıyor sakinliği. Az ileride karnını doyurmak için aslan avını kovalıyor. Bir taraftan ciğerlerine temiz hava giriyor. Sistem çok güzel bir şekilde oturmuş.

İnsan Nasıl Bir Varlık?

Aynı Sen?

Klasik düşünceler sapağındayım. Aklımda, hep aynı sen. Gökyüzüne uzanan yalnızlar durağındayım. Yıldızlar ise çok parlak, aynı sen.
Elimde eski bir gitar. Vururum tellerine ve bir güzel dinlerim. O ses varya beni benden alan. Aynı sen.
Otobüsler gelir gider. Kimisi ise durmadan gider. Kimiside durur ben binmem. Seni beklerim öylece. Çünkü karşımda gördüğüm aynı sen.
Şiirler yazarım durmadan, yorulmadan. Sonra yırtar atarım. Sahipsiz taşları toplarım yoldan. Sahiplenirim onlara, koyarım baş ucuma.
Neyse ben uyuyorum artık. Evet, biraz erken biliyorum. Kıvrılıyorum şöyle bir köşeye. Rüyamda gördüğüm ise aynı sen...